Ulangan 7

Pasal 7

א כִּ֤י יְבִֽיאֲךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה בָא־שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּ֑הּ וְנָשַׁ֣ל גּֽוֹיִם־רַבִּ֣ים ׀ מִפָּנֶ֡יךָ הַֽחִתִּי֩ וְהַגִּרְגָּשִׁ֨י וְהָאֱמֹרִ֜י וְהַכְּנַעֲנִ֣י וְהַפְּרִזִּ֗י וְהַֽחִוִּי֙ וְהַיְבוּסִ֔י שִׁבְעָ֣ה גוֹיִ֔ם רַבִּ֥ים וַעֲצוּמִ֖ים מִמֶּֽךָּ׃

1 Apabila Yang Mahakekal, Allahmu, membawa engkau ke negeri yang akan kaumasuki untuk kaumiliki, dan Ia mengusir banyak bangsa dari hadapanmu, yaitu orang Het, orang Girgasi, orang Amori, orang Kanaan, orang Feris, orang Hewi, dan orang Yebus, tujuh bangsa yang lebih besar dan lebih kuat daripadamu,

ב וּנְתָנָ֞ם יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ לְפָנֶ֖יךָ וְהִכִּיתָ֑ם הַחֲרֵ֤ם תַּחֲרִים֙ אֹתָ֔ם לֹא־תִכְרֹ֥ת לָהֶ֛ם בְּרִ֖ית וְלֹ֥א תְחָנֵּֽם׃

2 dan apabila Yang Mahakekal, Allahmu, menyerahkan mereka kepadamu sehingga engkau mengalahkan mereka, engkau harus menumpas habis mereka. Janganlah engkau mengadakan perjanjian dengan mereka, dan jangan mengasihani mereka.

ג וְלֹ֥א תִתְחַתֵּ֖ן בָּ֑ם בִּתְּךָ֙ לֹא־תִתֵּ֣ן לִבְנ֔וֹ וּבִתּ֖וֹ לֹא־תִקַּ֥ח לִבְנֶֽךָ׃

3 Janganlah engkau kawin-mengawin dengan mereka: anakmu perempuan jangan kauberikan kepada anaknya laki-laki, dan anaknya perempuan jangan kauambil bagi anakmu laki-laki.

ד כִּֽי־יָסִ֤יר אֶת־בִּנְךָ֙ מֵֽאַחֲרַ֔י וְעָבְד֖וּ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְחָרָ֤ה אַף־יְהוָה֙ בָּכֶ֔ם וְהִשְׁמִידְךָ֖ מַהֵֽר׃

4 Sebab ia akan membuat anakmu menyimpang dari mengikuti Aku, sehingga mereka beribadah kepada allah lain. Maka murka Yang Mahakekal akan menyala terhadap kamu, dan Ia akan segera membinasakan engkau.

ה כִּֽי־אִם־כֹּ֤ה תַעֲשׂוּ֙ לָהֶ֔ם מִזְבְּחֹתֵיהֶ֣ם תִּתֹּ֔צוּ וּמַצֵּבֹתָ֖ם תְּשַׁבֵּ֑רוּ וַאֲשֵֽׁירֵהֶם֙ תְּגַדֵּע֔וּן וּפְסִילֵיהֶ֖ם תִּשְׂרְפ֥וּן בָּאֵֽשׁ׃

5 Sebaliknya, beginilah yang harus kamu lakukan terhadap mereka: mezbah-mezbah mereka harus kamu robohkan, tugu-tugu batu mereka harus kamu hancurkan, tiang-tiang Asyera mereka harus kamu tebang, dan patung-patung pahatan mereka harus kamu bakar dengan api.

ו כִּ֣י עַ֤ם קָדוֹשׁ֙ אַתָּ֔ה לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ בְּךָ֞ בָּחַ֣ר ׀ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ לִהְי֥וֹת לוֹ֙ לְעַ֣ם סְגֻלָּ֔ה מִכֹּל֙ הָֽעַמִּ֔ים אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה׃ (ס)

6 Sebab engkaulah umat yang kudus bagi Yang Mahakekal, Allahmu. Engkaulah yang dipilih oleh Yang Mahakekal, Allahmu, untuk menjadi umat kesayangan-Nya dari antara segala bangsa yang ada di atas muka tanah.

ז לֹ֣א מֵֽרֻבְּכֶ֞ם מִכָּל־הָֽעַמִּ֗ים חָשַׁ֧ק יְהוָ֛ה בָּכֶ֖ם וַיִּבְחַ֣ר בָּכֶ֑ם כִּֽי־אַתֶּ֥ם הַמְעַ֖ט מִכָּל־הָעַמִּֽים׃

7 Bukan karena jumlahmu lebih banyak daripada segala bangsa, Yang Mahakekal berkenan kepadamu dan memilih kamu, sebab kamulah yang paling sedikit dari segala bangsa.

ח כִּי֩ מֵֽאַהֲבַ֨ת יְהוָ֜ה אֶתְכֶ֗ם וּמִשָּׁמְר֤וּ אֶת־הַשְּׁבֻעָה֙ אֲשֶׁ֤ר נִשְׁבַּע֙ לַאֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם הוֹצִ֧יא יְהוָ֛ה אֶתְכֶ֖ם בְּיָ֣ד חֲזָקָ֑ה וַֽיִּפְדְּךָ֙ מִבֵּ֣ית עֲבָדִ֔ים מִיַּ֖ד פַּרְעֹ֥ה מֶֽלֶךְ־מִצְרָֽיִם׃

8 Tetapi karena Yang Mahakekal mengasihi kamu dan memegang sumpah yang telah diikrarkan-Nya kepada nenek moyangmu, maka Yang Mahakekal telah membawa kamu keluar dengan tangan yang kuat dan menebus engkau dari rumah perbudakan, dari tangan Firaun, raja Mesir.

ט וְיָ֣דַעְתָּ֔ כִּֽי־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ ה֣וּא הָֽאֱלֹהִ֑ים הָאֵל֙ הַֽנֶּאֱמָ֔ן שֹׁמֵ֧ר הַבְּרִ֣ית וְהַחֶ֗סֶד לְאֹהֲבָ֛יו וּלְשֹׁמְרֵ֥י מצותו [מִצְוֺתָ֖יו] לְאֶ֥לֶף דּֽוֹר׃

9 Sebab itu ketahuilah, bahwa Yang Mahakekal, Allahmu, Dialah Allah, Allah yang setia, yang memegang perjanjian dan kasih setia-Nya terhadap orang-orang yang mengasihi Dia dan yang berpegang pada perintah-perintah-Nya, sampai seribu keturunan,

י וּמְשַׁלֵּ֧ם לְשֹׂנְאָ֛יו אֶל־פָּנָ֖יו לְהַאֲבִיד֑וֹ לֹ֤א יְאַחֵר֙ לְשֹׂ֣נְא֔וֹ אֶל־פָּנָ֖יו יְשַׁלֶּם־לֽוֹ׃

10 dan yang membalas secara langsung kepada setiap orang yang membenci Dia, untuk membinasakannya. Ia tidak menunda-nunda terhadap pembenci-Nya; secara langsung Ia akan membalasnya.

יא וְשָׁמַרְתָּ֨ אֶת־הַמִּצְוָ֜ה וְאֶת־הַֽחֻקִּ֣ים וְאֶת־הַמִּשְׁפָּטִ֗ים אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֧י מְצַוְּךָ֛ הַיּ֖וֹם לַעֲשׂוֹתָֽם׃ (פ)

11 Sebab itu, berpeganglah pada perintah, ketetapan, dan peraturan yang kusampaikan kepadamu pada hari ini untuk dilakukan.

יב וְהָיָ֣ה ׀ עֵ֣קֶב תִּשְׁמְע֗וּן אֵ֤ת הַמִּשְׁפָּטִים֙ הָאֵ֔לֶּה וּשְׁמַרְתֶּ֥ם וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם וְשָׁמַר֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ לְךָ֗ אֶֽת־הַבְּרִית֙ וְאֶת־הַחֶ֔סֶד אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖ע לַאֲבֹתֶֽיךָ׃

12 Dan sebagai balasan karena kamu mendengarkan peraturan-peraturan ini serta memeliharanya dan melakukannya, Yang Mahakekal, Allahmu, akan memegang bagimu perjanjian dan kasih setia yang telah diikrarkan-Nya dengan sumpah kepada nenek moyangmu.

יג וַאֲהֵ֣בְךָ֔ וּבֵרַכְךָ֖ וְהִרְבֶּ֑ךָ וּבֵרַ֣ךְ פְּרִֽי־בִטְנְךָ֣ וּפְרִֽי־אַ֠דְמָתֶךָ דְּגָ֨נְךָ֜ וְתִֽירֹשְׁךָ֣ וְיִצְהָרֶ֗ךָ שְׁגַר־אֲלָפֶ֙יךָ֙ וְעַשְׁתְּרֹ֣ת צֹאנֶ֔ךָ עַ֚ל הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֥ע לַאֲבֹתֶ֖יךָ לָ֥תֶת לָֽךְ׃

13 Ia akan mengasihi engkau, memberkati engkau, dan membuat engkau bertambah banyak. Ia akan memberkati buah kandunganmu dan hasil tanahmu, gandummu, anggur barumu, dan minyakmu, anak lembu sapimu dan anak kambing dombamu, di tanah yang telah dijanjikan-Nya dengan sumpah kepada nenek moyangmu untuk diberikan kepadamu.

יד בָּר֥וּךְ תִּֽהְיֶ֖ה מִכָּל־הָעַמִּ֑ים לֹא־יִהְיֶ֥ה בְךָ֛ עָקָ֥ר וַֽעֲקָרָ֖ה וּבִבְהֶמְתֶּֽךָ׃

14 Engkau akan diberkati lebih daripada segala bangsa; tidak akan ada di antaramu laki-laki mandul atau perempuan mandul, demikian pula di antara hewan ternakmu.

טו וְהֵסִ֧יר יְהוָ֛ה מִמְּךָ֖ כָּל־חֹ֑לִי וְכָל־מַדְוֵי֩ מִצְרַ֨יִם הָרָעִ֜ים אֲשֶׁ֣ר יָדַ֗עְתָּ לֹ֤א יְשִׂימָם֙ בָּ֔ךְ וּנְתָנָ֖ם בְּכָל־שֹׂנְאֶֽיךָ׃

15 Yang Mahakekal akan menjauhkan segala penyakit dari padamu, dan segala wabah Mesir yang jahat, yang telah kaukenal itu, tidak akan ditimpakan-Nya kepadamu, tetapi Ia akan menimpakannya kepada semua pembencimu.

טז וְאָכַלְתָּ֣ אֶת־כָּל־הָֽעַמִּ֗ים אֲשֶׁ֨ר יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ נֹתֵ֣ן לָ֔ךְ לֹא־תָחֹ֥ס עֵֽינְךָ֖ עֲלֵיהֶ֑ם וְלֹ֤א תַעֲבֹד֙ אֶת־אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם כִּֽי־מוֹקֵ֥שׁ ה֖וּא לָֽךְ׃ (ס)

16 Engkau akan menghabisi segala bangsa yang diserahkan kepadamu oleh Yang Mahakekal, Allahmu; janganlah matamu merasa sayang kepada mereka, dan janganlah engkau beribadah kepada allah mereka, sebab hal itu akan menjadi jerat bagimu.

יז כִּ֤י תֹאמַר֙ בִּלְבָ֣בְךָ֔ רַבִּ֛ים הַגּוֹיִ֥ם הָאֵ֖לֶּה מִמֶּ֑נִּי אֵיכָ֥ה אוּכַ֖ל לְהוֹרִישָֽׁם׃

17 Sekiranya engkau berkata dalam hatimu: Bangsa-bangsa ini lebih banyak daripadaku; bagaimanakah aku dapat menghalau mereka?

יח לֹ֥א תִירָ֖א מֵהֶ֑ם זָכֹ֣ר תִּזְכֹּ֗ר אֵ֤ת אֲשֶׁר־עָשָׂה֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לְפַרְעֹ֖ה וּלְכָל־מִצְרָֽיִם׃

18 janganlah engkau takut kepada mereka. Ingatlah selalu apa yang telah dilakukan oleh Yang Mahakekal, Allahmu, terhadap Firaun dan terhadap seluruh Mesir:

יט הַמַּסֹּ֨ת הַגְּדֹלֹ֜ת אֲשֶׁר־רָא֣וּ עֵינֶ֗יךָ וְהָאֹתֹ֤ת וְהַמֹּֽפְתִים֙ וְהַיָּ֤ד הַחֲזָקָה֙ וְהַזְּרֹ֣עַ הַנְּטוּיָ֔ה אֲשֶׁ֥ר הוֹצִֽאֲךָ֖ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ כֵּֽן־יַעֲשֶׂ֞ה יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ לְכָל־הָ֣עַמִּ֔ים אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה יָרֵ֖א מִפְּנֵיהֶֽם׃

19 yaitu ujian-ujian besar yang telah kamu saksikan dengan matamu sendiri, tanda-tanda dan mukjizat-mukjizat, serta tangan yang kuat dan lengan yang terulur, yang dengannya Yang Mahakekal, Allahmu, telah membawa kamu keluar. Demikianlah Yang Mahakekal, Allahmu, akan berbuat terhadap semua bangsa yang kamu takuti.

כ וְגַם֙ אֶת־הַצִּרְעָ֔ה יְשַׁלַּ֛ח יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בָּ֑ם עַד־אֲבֹ֗ד הַנִּשְׁאָרִ֛ים וְהַנִּסְתָּרִ֖ים מִפָּנֶֽיךָ׃

20 Bahkan tabuhan akan dikirimkan oleh Yang Mahakekal, Allahmu, ke antara mereka, sampai binasa orang-orang yang tersisa dan yang menyembunyikan diri terhadap engkau.

כא לֹ֥א תַעֲרֹ֖ץ מִפְּנֵיהֶ֑ם כִּֽי־יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ בְּקִרְבֶּ֔ךָ אֵ֥ל גָּד֖וֹל וְנוֹרָֽא׃

21 Janganlah engkau gemetar terhadap mereka, sebab Yang Mahakekal, Allahmu, ada di tengah-tengahmu, Allah yang besar dan dahsyat.

כב וְנָשַׁל֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ אֶת־הַגּוֹיִ֥ם הָאֵ֛ל מִפָּנֶ֖יךָ מְעַ֣ט מְעָ֑ט לֹ֤א תוּכַל֙ כַּלֹּתָ֣ם מַהֵ֔ר פֶּן־תִּרְבֶּ֥ה עָלֶ֖יךָ חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶֽה׃

22 Yang Mahakekal, Allahmu, akan mengusir bangsa-bangsa itu dari hadapanmu sedikit demi sedikit; engkau tidak boleh membinasakan mereka dengan segera, supaya binatang liar jangan bertambah banyak mengancam engkau.

כג וּנְתָנָ֛ם יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לְפָנֶ֑יךָ וְהָמָם֙ מְהוּמָ֣ה גְדֹלָ֔ה עַ֖ד הִשָּׁמְדָֽם׃

23 Yang Mahakekal, Allahmu, akan menyerahkan mereka kepadamu dan mengacaukan mereka dengan kekacauan besar, sampai mereka punah.

כד וְנָתַ֤ן מַלְכֵיהֶם֙ בְּיָדֶ֔ךָ וְהַאֲבַדְתָּ֣ אֶת־שְׁמָ֔ם מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָ֑יִם לֹֽא־יִתְיַצֵּ֥ב אִישׁ֙ בְּפָנֶ֔יךָ עַ֥ד הִשְׁמִֽדְךָ֖ אֹתָֽם׃

24 Ia akan menyerahkan raja-raja mereka ke dalam tanganmu, dan engkau akan menghapuskan nama mereka dari kolong langit; tidak seorang pun akan bertahan menghadapi engkau, sampai engkau memusnahkan mereka.

כה פְּסִילֵ֥י אֱלֹהֵיהֶ֖ם תִּשְׂרְפ֣וּן בָּאֵ֑שׁ לֹֽא־תַחְמֹד֩ כֶּ֨סֶף וְזָהָ֤ב עֲלֵיהֶם֙ וְלָקַחְתָּ֣ לָ֔ךְ פֶּ֚ן תִּוָּקֵ֣שׁ בּ֔וֹ כִּ֧י תוֹעֲבַ֛ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ הֽוּא׃

25 Patung-patung pahatan allah mereka harus kamu bakar dengan api. Jangan menginginkan perak dan emas yang melapisinya, lalu mengambilnya untuk dirimu, supaya engkau tidak terjerat olehnya, sebab hal itu adalah kekejian bagi Yang Mahakekal, Allahmu.

כו וְלֹא־תָבִ֤יא תֽוֹעֵבָה֙ אֶל־בֵּיתֶ֔ךָ וְהָיִ֥יתָ חֵ֖רֶם כָּמֹ֑הוּ שַׁקֵּ֧ץ ׀ תְּשַׁקְּצֶ֛נּוּ וְתַעֵ֥ב ׀ תְּֽתַעֲבֶ֖נּוּ כִּי־חֵ֥רֶם הֽוּא׃ (פ)

26 Jangan membawa sesuatu yang keji ke dalam rumahmu, sehingga engkau pun menjadi barang yang dikhususkan untuk ditumpas seperti benda itu. Engkau harus sungguh-sungguh menganggapnya menjijikkan dan sungguh-sungguh memandangnya keji, sebab benda itu adalah barang yang dikhususkan untuk ditumpas.

Pasal Sebelumnya Pasal Berikutnya