Yehezkiel 44

Pasal 44

א וַיָּ֣שֶׁב אֹתִ֗י דֶּ֣רֶךְ שַׁ֤עַר הַמִּקְדָּשׁ֙ הַֽחִיצ֔וֹן הַפֹּנֶ֖ה קָדִ֑ים וְה֖וּא סָגֽוּר׃
1 Lalu ia membawa aku kembali ke arah pintu gerbang tempat kudus bagian luar, yang menghadap ke timur; dan pintu gerbang itu tertutup.
ב וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֜י יְהוָ֗ה הַשַּׁ֣עַר הַזֶּה֩ סָג֨וּר יִהְיֶ֜ה לֹ֣א יִפָּתֵ֗חַ וְאִישׁ֙ לֹא־יָ֣בֹא ב֔וֹ כִּ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בָּ֣א ב֑וֹ וְהָיָ֖ה סָגֽוּר׃
2 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepadaku: “Gerbang ini harus tetap tertutup; ia tidak boleh dibuka, dan tidak seorang pun boleh masuk melaluinya, sebab Yang Mahakekal, Allah Israel, telah masuk melaluinya; karena itu gerbang ini harus tetap tertutup.”
ג אֶֽת־הַנָּשִׂ֗יא נָ֥שִׂיא ה֛וּא יֵֽשֶׁב־בּ֥וֹ לֶאֱכָול־לֶ֖חֶם לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה מִדֶּ֨רֶךְ אֻלָ֤ם הַשַּׁ֙עַר֙ יָב֔וֹא וּמִדַּרְכּ֖וֹ יֵצֵֽא׃
3 Adapun pemimpin itu, karena ia seorang pemimpin, ia boleh duduk di dalamnya untuk bersantap di hadapan Yang Mahakekal. Ia harus masuk melalui serambi gerbang itu, dan melalui jalan yang sama ia harus keluar.
ד וַיְבִיאֵ֜נִי דֶּֽרֶךְ־שַׁ֣עַר הַצָּפוֹן֮ אֶל־פְּנֵ֣י הַבַּיִת֒ וָאֵ֕רֶא וְהִנֵּ֛ה מָלֵ֥א כְבוֹד־יְהוָ֖ה אֶת־בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וָאֶפֹּ֖ל אֶל־פָּנָֽי׃
4 Kemudian ia membawa aku melalui jalan gerbang utara ke depan Bait itu. Aku melihat, dan sungguh, kemuliaan Yang Mahakekal memenuhi Bait Yang Mahakekal; lalu aku sujud dengan mukaku ke tanah.
ה וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֜י יְהֹוָ֗ה בֶּן־אָדָ֡ם שִׂ֣ים לִבְּךָ֩ וּרְאֵ֨ה בְעֵינֶ֜יךָ וּבְאָזְנֶ֣יךָ שְּׁמָ֗ע אֵ֣ת כָּל־אֲשֶׁ֤ר אֲנִי֙ מְדַבֵּ֣ר אֹתָ֔ךְ לְכָל־חֻקּ֥וֹת בֵּית־יְהוָ֖ה וּלְכָל־תורתו [תּֽוֹרֹתָ֑יו] וְשַׂמְתָּ֤ לִבְּךָ֙ לִמְב֣וֹא הַבַּ֔יִת בְּכֹ֖ל מוֹצָאֵ֥י הַמִּקְדָּֽשׁ׃
5 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepadaku: “Hai anak manusia, perhatikanlah baik-baik, lihatlah dengan matamu dan dengarlah dengan telingamu segala yang Aku firmankan kepadamu mengenai segala ketetapan Bait Yang Mahakekal dan segala ajarannya. Perhatikanlah baik-baik jalan masuk ke Bait itu beserta semua jalan keluar dari tempat kudus.”
ו וְאָמַרְתָּ֤ אֶל־מֶ֙רִי֙ אֶל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה רַב־לָכֶ֛ם מִֽכָּל־תּוֹעֲבֽוֹתֵיכֶ֖ם בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃
6 Katakanlah kepada kaum pemberontak itu, kepada kaum Israel: Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: “Cukuplah sudah bagimu segala kekejianmu, hai kaum Israel!
ז בַּהֲבִיאֲכֶ֣ם בְּנֵֽי־נֵכָ֗ר עַרְלֵי־לֵב֙ וְעַרְלֵ֣י בָשָׂ֔ר לִהְי֥וֹת בְּמִקְדָּשִׁ֖י לְחַלְּל֣וֹ אֶת־בֵּיתִ֑י בְּהַקְרִֽיבְכֶ֤ם אֶת־לַחְמִי֙ חֵ֣לֶב וָדָ֔ם וַיָּפֵ֙רוּ֙ אֶת־בְּרִיתִ֔י אֶ֖ל כָּל־תּוֹעֲבוֹתֵיכֶֽם׃
7 Kamu membawa orang-orang asing, yang hatinya tidak bersunat dan dagingnya tidak bersunat, masuk ke tempat kudus-Ku sehingga menajiskannya, yaitu Bait-Ku, ketika kamu mempersembahkan santapan-Ku, yaitu lemak dan darah. Dengan demikian mereka melanggar perjanjian-Ku, menambah segala kekejianmu.
ח וְלֹ֥א שְׁמַרְתֶּ֖ם מִשְׁמֶ֣רֶת קָדָשָׁ֑י וַתְּשִׂימ֗וּן לְשֹׁמְרֵ֧י מִשְׁמַרְתִּ֛י בְּמִקְדָּשִׁ֖י לָכֶֽם׃
8 Kamu tidak memelihara tugas penjagaan atas benda-benda kudus-Ku, tetapi kamu menempatkan mereka sebagai penjaga tugas-Ku di tempat kudus-Ku menurut kehendakmu sendiri.”
ט כֹּה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ כָּל־בֶּן־נֵכָ֗ר עֶ֤רֶל לֵב֙ וְעֶ֣רֶל בָּשָׂ֔ר לֹ֥א יָב֖וֹא אֶל־מִקְדָּשִׁ֑י לְכָל־בֶּן־נֵכָ֔ר אֲשֶׁ֕ר בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
9 Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: “Tidak seorang asing pun, yang hatinya tidak bersunat dan dagingnya tidak bersunat, boleh masuk ke tempat kudus-Ku, termasuk setiap orang asing yang ada di tengah-tengah bani Israel.”
י כִּ֣י אִם־הַלְוִיִּ֗ם אֲשֶׁ֤ר רָֽחֲקוּ֙ מֵֽעָלַ֔י בִּתְע֤וֹת יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר תָּע֣וּ מֵֽעָלַ֔י אַחֲרֵ֖י גִּלּֽוּלֵיהֶ֑ם וְנָשְׂא֖וּ עֲוֺנָֽם׃
10 Tetapi orang-orang Lewi, yang menjauh dari-Ku ketika Israel sesat, yaitu ketika mereka sesat meninggalkan Aku dan mengikuti berhala-berhala mereka, mereka harus menanggung kesalahan mereka.
יא וְהָי֤וּ בְמִקְדָּשִׁי֙ מְשָׁ֣רְתִ֔ים פְּקֻדּוֹת֙ אֶל־שַׁעֲרֵ֣י הַבַּ֔יִת וּֽמְשָׁרְתִ֖ים אֶת־הַבָּ֑יִת הֵ֠מָּה יִשְׁחֲט֨וּ אֶת־הָעֹלָ֤ה וְאֶת־הַזֶּ֙בַח֙ לָעָ֔ם וְהֵ֛מָּה יַעַמְד֥וּ לִפְנֵיהֶ֖ם לְשָֽׁרְתָֽם׃
11 Mereka akan melayani di tempat kudus-Ku sebagai pengawas di gerbang-gerbang Bait itu dan melayani Bait itu. Merekalah yang akan menyembelih korban bakaran dan korban sembelihan bagi umat, dan mereka akan berdiri di hadapan umat untuk melayani mereka.
יב יַ֗עַן אֲשֶׁ֨ר יְשָׁרְת֤וּ אוֹתָם֙ לִפְנֵ֣י גִלּֽוּלֵיהֶ֔ם וְהָי֥וּ לְבֵֽית־יִשְׂרָאֵ֖ל לְמִכְשׁ֣וֹל עָוֺ֑ן עַל־כֵּן֩ נָשָׂ֨אתִי יָדִ֜י עֲלֵיהֶ֗ם נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְנָשְׂא֖וּ עֲוֺנָֽם׃
12 Karena mereka dahulu melayani umat itu di hadapan berhala-berhala mereka dan menjadi batu sandungan yang menjerumuskan kaum Israel ke dalam kesalahan, maka Aku telah mengangkat tangan-Ku bersumpah terhadap mereka, demikianlah firman Tuhan Yang Mahakekal, dan mereka harus menanggung kesalahan mereka.
יג וְלֹֽא־יִגְּשׁ֤וּ אֵלַי֙ לְכַהֵ֣ן לִ֔י וְלָגֶ֙שֶׁת֙ עַל־כָּל־קָ֣דָשַׁ֔י אֶל־קָדְשֵׁ֖י הַקְּדָשִׁ֑ים וְנָֽשְׂאוּ֙ כְּלִמָּתָ֔ם וְתוֹעֲבוֹתָ֖ם אֲשֶׁ֥ר עָשֽׂוּ׃
13 Mereka tidak boleh mendekat kepada-Ku untuk melayani Aku sebagai imam, dan tidak boleh mendekati segala benda kudus-Ku maupun benda-benda yang mahakudus. Mereka harus menanggung aib mereka dan akibat segala kekejian yang telah mereka lakukan.
יד וְנָתַתִּ֣י אוֹתָ֔ם שֹׁמְרֵ֖י מִשְׁמֶ֣רֶת הַבָּ֑יִת לְכֹל֙ עֲבֹ֣דָת֔וֹ וּלְכֹ֛ל אֲשֶׁ֥ר יֵעָשֶׂ֖ה בּֽוֹ׃ (פ)
14 Aku akan mengangkat mereka sebagai penjaga yang memelihara tugas penjagaan Bait itu, untuk segala pekerjaannya dan untuk segala sesuatu yang harus dilakukan di dalamnya.
טו וְהַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם בְּנֵ֣י צָד֗וֹק אֲשֶׁ֨ר שָׁמְר֜וּ אֶת־מִשְׁמֶ֤רֶת מִקְדָּשִׁי֙ בִּתְע֤וֹת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ מֵֽעָלַ֔י הֵ֛מָּה יִקְרְב֥וּ אֵלַ֖י לְשָֽׁרְתֵ֑נִי וְעָמְד֣וּ לְפָנַ֗י לְהַקְרִ֥יב לִי֙ חֵ֣לֶב וָדָ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
15 Tetapi para imam orang Lewi, keturunan Zadok, yang tetap memelihara tugas penjagaan tempat kudus-Ku ketika bani Israel sesat meninggalkan Aku, merekalah yang boleh mendekat kepada-Ku untuk melayani Aku. Mereka akan berdiri di hadapan-Ku untuk mempersembahkan kepada-Ku lemak dan darah, demikianlah firman Tuhan Yang Mahakekal.
טז הֵ֜מָּה יָבֹ֣אוּ אֶל־מִקְדָּשִׁ֗י וְהֵ֛מָּה יִקְרְב֥וּ אֶל־שֻׁלְחָנִ֖י לְשָׁרְתֵ֑נִי וְשָׁמְר֖וּ אֶת־מִשְׁמַרְתִּֽי׃
16 Merekalah yang boleh masuk ke tempat kudus-Ku, dan merekalah yang boleh mendekat ke meja-Ku untuk melayani Aku, dan mereka harus memelihara tugas penjagaan-Ku.
יז וְהָיָ֗ה בְּבוֹאָם֙ אֶֽל־שַׁעֲרֵי֙ הֶחָצֵ֣ר הַפְּנִימִ֔ית בִּגְדֵ֥י פִשְׁתִּ֖ים יִלְבָּ֑שׁוּ וְלֹֽא־יַעֲלֶ֤ה עֲלֵיהֶם֙ צֶ֔מֶר בְּשָֽׁרְתָ֗ם בְּשַׁעֲרֵ֛י הֶחָצֵ֥ר הַפְּנִימִ֖ית וָבָֽיְתָה׃
17 Apabila mereka masuk ke gerbang-gerbang pelataran dalam, mereka harus mengenakan pakaian dari kain lenan; tidak boleh ada bahan wol pada tubuh mereka selama mereka melayani di gerbang-gerbang pelataran dalam dan di dalam Bait.
יח פַּאֲרֵ֤י פִשְׁתִּים֙ יִהְי֣וּ עַל־רֹאשָׁ֔ם וּמִכְנְסֵ֣י פִשְׁתִּ֔ים יִהְי֖וּ עַל־מָתְנֵיהֶ֑ם לֹ֥א יַחְגְּר֖וּ בַּיָּֽזַע׃
18 Mereka harus memakai serban dari kain lenan di kepala mereka dan celana dari kain lenan di pinggang mereka. Mereka tidak boleh mengikat ikat pinggang di bagian tubuh yang berkeringat.
יט וּ֠בְצֵאתָם אֶל־הֶחָצֵ֨ר הַחִיצוֹנָ֜ה אֶל־הֶחָצֵ֣ר הַחִיצוֹנָה֮ אֶל־הָעָם֒ יִפְשְׁט֣וּ אֶת־בִּגְדֵיהֶ֗ם אֲשֶׁר־הֵ֙מָּה֙ מְשָׁרְתִ֣ם בָּ֔ם וְהִנִּ֥יחוּ אוֹתָ֖ם בְּלִֽשְׁכֹ֣ת הַקֹּ֑דֶשׁ וְלָֽבְשׁוּ֙ בְּגָדִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וְלֹֽא־יְקַדְּשׁ֥וּ אֶת־הָעָ֖ם בְּבִגְדֵיהֶֽם׃
19 Apabila mereka keluar ke pelataran luar, yaitu ke pelataran luar tempat umat berada, mereka harus menanggalkan pakaian yang mereka pakai untuk melayani dan menaruhnya di bilik-bilik kudus. Lalu mereka harus mengenakan pakaian lain, supaya mereka tidak menguduskan umat dengan pakaian mereka.
כ וְרֹאשָׁם֙ לֹ֣א יְגַלֵּ֔חוּ וּפֶ֖רַע לֹ֣א יְשַׁלֵּ֑חוּ כָּס֥וֹם יִכְסְמ֖וּ אֶת־רָאשֵׁיהֶֽם׃
20 Mereka tidak boleh mencukur gundul kepala mereka, dan tidak boleh membiarkan rambut mereka tumbuh panjang; mereka harus memangkas rambut kepala mereka dengan rapi.
כא וְיַ֥יִן לֹֽא־יִשְׁתּ֖וּ כָּל־כֹּהֵ֑ן בְּבוֹאָ֖ם אֶל־הֶחָצֵ֥ר הַפְּנִימִֽית׃
21 Tidak seorang imam pun boleh minum anggur apabila mereka masuk ke pelataran dalam.
כב וְאַלְמָנָה֙ וּגְרוּשָׁ֔ה לֹֽא־יִקְח֥וּ לָהֶ֖ם לְנָשִׁ֑ים כִּ֣י אִם־בְּתוּלֹ֗ת מִזֶּ֙רַע֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וְהָֽאַלְמָנָה֙ אֲשֶׁ֣ר תִּֽהְיֶ֣ה אַלְמָנָ֔ה מִכֹּהֵ֖ן יִקָּֽחוּ׃
22 Mereka tidak boleh mengambil seorang janda atau seorang perempuan yang diceraikan menjadi istri mereka; mereka hanya boleh mengambil gadis-gadis perawan dari keturunan kaum Israel. Tetapi janda yang ditinggal mati oleh seorang imam boleh mereka ambil.
כג וְאֶת־עַמִּ֣י יוֹר֔וּ בֵּ֥ין קֹ֖דֶשׁ לְחֹ֑ל וּבֵין־טָמֵ֥א לְטָה֖וֹר יוֹדִעֻֽם׃
23 Mereka harus mengajar umat-Ku membedakan antara yang kudus dan yang biasa, dan memberitahukan kepada mereka perbedaan antara yang najis dan yang tahir.
כד וְעַל־רִ֗יב הֵ֚מָּה יַעַמְד֣וּ לשפט [לְמִשְׁפָּ֔ט] בְּמִשְׁפָּטַ֖י ושפטהו [יִשְׁפְּט֑וּהוּ] וְאֶת־תּוֹרֹתַ֤י וְאֶת־חֻקֹּתַי֙ בְּכָל־מוֹעֲדַ֣י יִשְׁמֹ֔רוּ וְאֶת־שַׁבְּתוֹתַ֖י יְקַדֵּֽשׁוּ׃
24 Dalam suatu perkara perselisihan, merekalah yang harus berdiri untuk mengadili; mereka harus mengadilinya menurut hukum-hukum-Ku. Mereka harus memelihara ajaran-ajaran-Ku dan ketetapan-ketetapan-Ku pada segala hari raya-Ku, dan mereka harus menguduskan hari-hari Sabat-Ku.
כה וְאֶל־מֵ֣ת אָדָ֔ם לֹ֥א יָב֖וֹא לְטָמְאָ֑ה כִּ֣י אִם־לְאָ֡ב וּ֠לְאֵם וּלְבֵ֨ן וּלְבַ֜ת לְאָ֗ח וּלְאָח֛וֹת אֲשֶֽׁר־לֹא־הָיְתָ֥ה לְאִ֖ישׁ יִטַּמָּֽאוּ׃
25 Mereka tidak boleh mendekati mayat seseorang sehingga menajiskan diri mereka; hanya demi ayah, ibu, anak laki-laki, anak perempuan, saudara laki-laki, atau saudara perempuan yang belum bersuami, mereka boleh menajiskan diri.
כו וְאַחֲרֵ֖י טָֽהֳרָת֑וֹ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים יִסְפְּרוּ־לֽוֹ׃
26 Sesudah ia menjadi tahir, haruslah dihitung baginya tujuh hari.
כז וּבְיוֹם֩ בֹּא֨וֹ אֶל־הַקֹּ֜דֶשׁ אֶל־הֶחָצֵ֤ר הַפְּנִימִית֙ לְשָׁרֵ֣ת בַּקֹּ֔דֶשׁ יַקְרִ֖יב חַטָּאת֑וֹ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
27 Pada hari ia masuk ke tempat kudus, ke pelataran dalam, untuk melayani di tempat kudus, ia harus mempersembahkan korban penghapus dosanya, demikianlah firman Tuhan Yang Mahakekal.
כח וְהָיְתָ֤ה לָהֶם֙ לְֽנַחֲלָ֔ה אֲנִ֖י נַֽחֲלָתָ֑ם וַאֲחֻזָּ֗ה לֹֽא־תִתְּנ֤וּ לָהֶם֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל אֲנִ֖י אֲחֻזָּתָֽם׃
28 Hal ini akan menjadi milik pusaka bagi mereka: Akulah milik pusaka mereka. Janganlah kamu memberikan tanah milik kepada mereka di Israel; Akulah tanah milik mereka.
כט הַמִּנְחָה֙ וְהַחַטָּ֣את וְהָאָשָׁ֔ם הֵ֖מָּה יֹֽאכְל֑וּם וְכָל־חֵ֥רֶם בְּיִשְׂרָאֵ֖ל לָהֶ֥ם יִהְיֶֽה׃
29 Mereka harus memakan korban sajian, korban penghapus dosa, dan korban penebus salah; dan segala sesuatu yang dikhususkan bagi tempat kudus di Israel akan menjadi milik mereka.
ל וְרֵאשִׁית֩ כָּל־בִּכּ֨וּרֵי כֹ֜ל וְכָל־תְּר֣וּמַת כֹּ֗ל מִכֹּל֙ תְּרוּמ֣וֹתֵיכֶ֔ם לַכֹּהֲנִ֖ים יִֽהְיֶ֑ה וְרֵאשִׁ֤ית עֲרִסֽוֹתֵיכֶם֙ תִּתְּנ֣וּ לַכֹּהֵ֔ן לְהָנִ֥יחַ בְּרָכָ֖ה אֶל־בֵּיתֶֽךָ׃
30 Yang terbaik dari segala hasil pertama dari segala sesuatu, dan setiap persembahan khusus dari segala sesuatu, dari semua persembahan khususmu, akan menjadi milik para imam. Kamu juga harus memberikan kepada imam bagian pertama dari adonanmu, supaya berkat tinggal di rumahmu.
לא כָּל־נְבֵלָה֙ וּטְרֵפָ֔ה מִן־הָע֖וֹף וּמִן־הַבְּהֵמָ֑ה לֹ֥א יֹאכְל֖וּ הַכֹּהֲנִֽים׃ (פ)
31 Para imam tidak boleh memakan bangkai atau hewan yang mati diterkam, baik dari burung maupun dari ternak.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya