Yehezkiel 46

Pasal 46

א כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ שַׁ֜עַר הֶחָצֵ֤ר הַפְּנִימִית֙ הַפֹּנֶ֣ה קָדִ֔ים יִהְיֶ֣ה סָג֔וּר שֵׁ֖שֶׁת יְמֵ֣י הַֽמַּעֲשֶׂ֑ה וּבְי֤וֹם הַשַּׁבָּת֙ יִפָּתֵ֔חַ וּבְי֥וֹם הַחֹ֖דֶשׁ יִפָּתֵֽחַ׃
1 Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: Pintu gerbang pelataran dalam yang menghadap ke timur harus tetap tertutup selama enam hari kerja, tetapi pada hari Sabat pintu itu harus dibuka, dan pada hari bulan baru pintu itu juga harus dibuka.
ב וּבָ֣א הַנָּשִׂ֡יא דֶּרֶךְ֩ אוּלָ֨ם הַשַּׁ֜עַר מִח֗וּץ וְעָמַד֙ עַל־מְזוּזַ֣ת הַשַּׁ֔עַר וְעָשׂ֣וּ הַכֹּהֲנִ֗ים אֶת־עֽוֹלָתוֹ֙ וְאֶת־שְׁלָמָ֔יו וְהִֽשְׁתַּחֲוָ֛ה עַל־מִפְתַּ֥ן הַשַּׁ֖עַר וְיָצָ֑א וְהַשַּׁ֥עַר לֹֽא־יִסָּגֵ֖ר עַד־הָעָֽרֶב׃
2 Pemimpin itu akan masuk dari luar melalui serambi gerbang itu dan berdiri di dekat tiang pintu gerbang. Para imam akan mempersembahkan korban bakarannya dan korban keselamatannya, lalu ia akan bersujud di ambang gerbang itu, kemudian keluar. Namun, gerbang itu tidak boleh ditutup sampai petang.
ג וְהִשְׁתַּחֲו֣וּ עַם־הָאָ֗רֶץ פֶּ֚תַח הַשַּׁ֣עַר הַה֔וּא בַּשַּׁבָּת֖וֹת וּבֶחֳדָשִׁ֑ים לִפְנֵ֖י יְהוָֽה׃
3 Rakyat negeri itu juga akan sujud di depan pintu gerbang itu di hadapan Yang Mahakekal pada hari-hari Sabat dan pada hari-hari bulan baru.
ד וְהָ֣עֹלָ֔ה אֲשֶׁר־יַקְרִ֥ב הַנָּשִׂ֖יא לַֽיהוָ֑ה בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֗ת שִׁשָּׁ֧ה כְבָשִׂ֛ים תְּמִימִ֖ם וְאַ֥יִל תָּמִֽים׃
4 Korban bakaran yang harus dipersembahkan oleh pemimpin itu kepada Yang Mahakekal pada hari Sabat ialah enam ekor anak domba yang tidak bercela dan seekor domba jantan yang tidak bercela.
ה וּמִנְחָה֙ אֵיפָ֣ה לָאַ֔יִל וְלַכְּבָשִׂ֥ים מִנְחָ֖ה מַתַּ֣ת יָד֑וֹ וְשֶׁ֖מֶן הִ֥ין לָאֵיפָֽה׃
5 Korban sajiannya ialah satu efa tepung untuk domba jantan itu, sedangkan korban sajian untuk anak-anak domba itu sebanyak yang mampu ia berikan, dan satu hin minyak untuk setiap efa.
ו וּבְי֣וֹם הַחֹ֔דֶשׁ פַּ֥ר בֶּן־בָּקָ֖ר תְּמִימִ֑ם וְשֵׁ֧שֶׁת כְּבָשִׂ֛ם וָאַ֖יִל תְּמִימִ֥ם יִהְיֽוּ׃
6 Pada hari bulan baru harus dipersembahkan seekor lembu jantan muda yang tidak bercela, serta enam ekor anak domba dan seekor domba jantan; semuanya harus tidak bercela.
ז וְאֵיפָ֨ה לַפָּ֜ר וְאֵיפָ֤ה לָאַ֙יִל֙ יַעֲשֶׂ֣ה מִנְחָ֔ה וְלַ֨כְּבָשִׂ֔ים כַּאֲשֶׁ֥ר תַּשִּׂ֖יג יָד֑וֹ וְשֶׁ֖מֶן הִ֥ין לָאֵיפָֽה׃
7 Sebagai korban sajian ia harus mempersembahkan satu efa tepung untuk lembu jantan itu dan satu efa untuk domba jantan itu, sedangkan untuk anak-anak domba itu sebanyak yang mampu ia berikan, dan satu hin minyak untuk setiap efa.
ח וּבְב֖וֹא הַנָּשִׂ֑יא דֶּ֣רֶךְ אוּלָ֤ם הַשַּׁ֙עַר֙ יָב֔וֹא וּבְדַרְכּ֖וֹ יֵצֵֽא׃
8 Apabila pemimpin itu masuk, ia harus masuk melalui balai gerbang itu, dan ia harus keluar melalui jalan yang sama.
ט וּבְב֨וֹא עַם־הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ בַּמּֽוֹעֲדִים֒ הַבָּ֡א דֶּרֶךְ־שַׁ֨עַר צָפ֜וֹן לְהִֽשְׁתַּחֲוֺ֗ת יֵצֵא֙ דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב וְהַבָּא֙ דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב יֵצֵ֖א דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר צָפ֑וֹנָה לֹ֣א יָשׁ֗וּב דֶּ֤רֶךְ הַשַּׁ֙עַר֙ אֲשֶׁר־בָּ֣א ב֔וֹ כִּ֥י נִכְח֖וֹ יצאו [יֵצֵֽא׃]
9 Apabila rakyat negeri itu datang ke hadapan Yang Mahakekal pada hari-hari raya yang telah ditetapkan, orang yang masuk melalui pintu gerbang utara untuk sujud harus keluar melalui pintu gerbang selatan, dan orang yang masuk melalui pintu gerbang selatan harus keluar melalui pintu gerbang utara. Ia tidak boleh kembali melalui pintu gerbang yang dilaluinya ketika masuk, tetapi harus keluar lurus ke arah yang berhadapan dengannya.
י וְֽהַנָּשִׂ֑יא בְּתוֹכָ֤ם בְּבוֹאָם֙ יָב֔וֹא וּבְצֵאתָ֖ם יֵצֵֽאוּ׃
10 Pemimpin itu harus berada di tengah-tengah mereka: ketika mereka masuk, ia pun masuk, dan ketika mereka keluar, ia pun keluar bersama-sama dengan mereka.
יא וּבַחַגִּ֣ים וּבַמּוֹעֲדִ֗ים תִּהְיֶ֤ה הַמִּנְחָה֙ אֵיפָ֤ה לַפָּר֙ וְאֵיפָ֣ה לָאַ֔יִל וְלַכְּבָשִׂ֖ים מַתַּ֣ת יָד֑וֹ וְשֶׁ֖מֶן הִ֥ין לָאֵיפָֽה׃ (ס)
11 Pada hari-hari raya dan pada waktu-waktu yang telah ditetapkan, korban sajiannya ialah satu efa tepung untuk lembu jantan dan satu efa untuk domba jantan, sedangkan untuk anak-anak domba sebanyak yang mampu ia berikan, dan satu hin minyak untuk setiap efa.
יב וְכִֽי־יַעֲשֶׂה֩ הַנָּשִׂ֨יא נְדָבָ֜ה עוֹלָ֣ה אֽוֹ־שְׁלָמִים֮ נְדָבָ֣ה לַֽיהוָה֒ וּפָ֣תַֽח ל֗וֹ אֶת הַשַּׁ֙עַר֙ הַפֹּנֶ֣ה קָדִ֔ים וְעָשָׂ֤ה אֶת־עֹֽלָתוֹ֙ וְאֶת־שְׁלָמָ֔יו כַּאֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂ֖ה בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וְיָצָ֛א וְסָגַ֥ר אֶת־הַשַּׁ֖עַר אַחֲרֵ֥י צֵאתֽוֹ׃
12 Apabila pemimpin itu mempersembahkan korban sukarela, yaitu korban bakaran atau korban keselamatan sebagai persembahan sukarela kepada Yang Mahakekal, pintu gerbang yang menghadap ke timur harus dibukakan baginya. Ia harus mempersembahkan korban bakarannya dan korban keselamatannya seperti yang dilakukannya pada hari Sabat, lalu ia keluar, dan sesudah ia keluar pintu gerbang itu harus ditutup.
יג וְכֶ֨בֶשׂ בֶּן־שְׁנָת֜וֹ תָּמִ֗ים תַּעֲשֶׂ֥ה עוֹלָ֛ה לַיּ֖וֹם לַֽיהֹוָ֑ה בַּבֹּ֥קֶר בַּבֹּ֖קֶר תַּעֲשֶׂ֥ה אֹתֽוֹ׃
13 Setiap hari engkau harus mempersembahkan seekor anak domba berumur satu tahun yang tidak bercela sebagai korban bakaran kepada Yang Mahakekal; setiap pagi engkau harus mempersembahkannya.
יד וּמִנְחָה֩ תַעֲשֶׂ֨ה עָלָ֜יו בַּבֹּ֤קֶר בַּבֹּ֙קֶר֙ שִׁשִּׁ֣ית הָֽאֵיפָ֔ה וְשֶׁ֛מֶן שְׁלִישִׁ֥ית הַהִ֖ין לָרֹ֣ס אֶת־הַסֹּ֑לֶת מִנְחָה֙ לַֽיהוָ֔ה חֻקּ֥וֹת עוֹלָ֖ם תָּמִֽיד׃
14 Setiap pagi engkau juga harus mempersembahkan korban sajian bersama anak domba itu, yaitu seperenam efa tepung dan sepertiga hin minyak untuk membasahi tepung terbaik itu. Itulah korban sajian kepada Yang Mahakekal, ketetapan yang berlaku untuk selama-lamanya dan terus-menerus.
טו ועשו [יַעֲשׂ֨וּ] אֶת־הַכֶּ֧בֶשׂ וְאֶת־הַמִּנְחָ֛ה וְאֶת־הַשֶּׁ֖מֶן בַּבֹּ֣קֶר בַּבֹּ֑קֶר עוֹלַ֖ת תָּמִֽיד׃ (פ)
15 Demikianlah setiap pagi mereka harus mempersembahkan anak domba itu, korban sajian itu, dan minyak itu sebagai korban bakaran yang tetap.
טז כֹּה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה כִּֽי־יִתֵּ֨ן הַנָּשִׂ֤יא מַתָּנָה֙ לְאִ֣ישׁ מִבָּנָ֔יו נַחֲלָת֥וֹ הִ֖יא לְבָנָ֣יו תִּֽהְיֶ֑ה אֲחֻזָּתָ֥ם הִ֖יא בְּנַחֲלָֽה׃
16 Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: Apabila pemimpin itu memberikan suatu pemberian kepada salah seorang dari anak-anaknya, pemberian itu adalah milik pusakanya; pemberian itu menjadi milik anak-anaknya, dan itulah milik mereka sebagai warisan.
יז וְכִֽי־יִתֵּ֨ן מַתָּנָ֜ה מִנַּחֲלָת֗וֹ לְאַחַד֙ מֵֽעֲבָדָ֔יו וְהָ֤יְתָה לּוֹ֙ עַד־שְׁנַ֣ת הַדְּר֔וֹר וְשָׁבַ֖ת לַנָּשִׂ֑יא אַ֚ךְ נַחֲלָת֔וֹ בָּנָ֖יו לָהֶ֥ם תִּהְיֶֽה׃
17 Tetapi apabila ia memberikan suatu pemberian dari milik pusakanya kepada salah seorang hambanya, pemberian itu menjadi milik hamba itu sampai tahun pembebasan, lalu kembali kepada pemimpin itu. Hanya anak-anaknya sajalah yang berhak atas milik pusakanya; milik pusaka itu harus tetap menjadi milik mereka.
יח וְלֹא־יִקַּ֨ח הַנָּשִׂ֜יא מִנַּחֲלַ֣ת הָעָ֗ם לְהֽוֹנֹתָם֙ מֵאֲחֻזָּתָ֔ם מֵאֲחֻזָּת֖וֹ יַנְחִ֣ל אֶת־בָּנָ֑יו לְמַ֙עַן֙ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־יָפֻ֣צוּ עַמִּ֔י אִ֖ישׁ מֵאֲחֻזָּתֽוֹ׃
18 Pemimpin itu tidak boleh mengambil apa pun dari milik pusaka rakyat dengan menindas mereka dan merampas tanah milik mereka. Dari tanah miliknya sendirilah ia harus memberikan warisan kepada anak-anaknya, supaya umat-Ku tidak tercerai-berai, masing-masing dari tanah miliknya.
יט וַיְבִיאֵ֣נִי בַמָּבוֹא֮ אֲשֶׁ֣ר עַל־כֶּ֣תֶף הַשַּׁעַר֒ אֶל־הַלִּשְׁכ֤וֹת הַקֹּ֙דֶשׁ֙ אֶל־הַכֹּ֣הֲנִ֔ים הַפֹּנ֖וֹת צָפ֑וֹנָה וְהִנֵּה־שָׁ֣ם מָק֔וֹם בירכתם [בַּיַּרְכָתַ֖יִם] יָֽמָּה׃ (ס)
19 Kemudian ia membawa aku melalui jalan masuk yang ada di sisi pintu gerbang ke bilik-bilik kudus milik para imam, yang menghadap ke utara. Dan lihatlah, di sana ada suatu tempat di ujung sebelah barat.
כ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י זֶ֣ה הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר יְבַשְּׁלוּ־שָׁם֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים אֶת־הָאָשָׁ֖ם וְאֶת־הַחַטָּ֑את אֲשֶׁ֤ר יֹאפוּ֙ אֶת־הַמִּנְחָ֔ה לְבִלְתִּ֥י הוֹצִ֛יא אֶל־הֶחָצֵ֥ר הַחִֽיצוֹנָ֖ה לְקַדֵּ֥שׁ אֶת־הָעָֽם׃
20 Lalu ia berkata kepadaku: “Inilah tempat para imam harus merebus korban penebus salah dan korban penghapus dosa, dan tempat mereka harus memanggang korban sajian. Dengan demikian mereka tidak membawanya keluar ke pelataran luar sehingga menguduskan rakyat.”
כא וַיּוֹצִיאֵ֗נִי אֶל־הֶֽחָצֵר֙ הַחִ֣יצֹנָ֔ה וַיַּ֣עֲבִירֵ֔נִי אֶל־אַרְבַּ֖עַת מִקְצוֹעֵ֣י הֶחָצֵ֑ר וְהִנֵּ֤ה חָצֵר֙ בְּמִקְצֹ֣עַ הֶחָצֵ֔ר חָצֵ֖ר בְּמִקְצֹ֥עַ הֶחָצֵֽר׃
21 Kemudian ia membawa aku keluar ke pelataran luar dan membawa aku melewati keempat sudut pelataran itu. Dan lihatlah, di setiap sudut pelataran itu ada sebuah pelataran.
כב בְּאַרְבַּ֜עַת מִקְצֹע֤וֹת הֶֽחָצֵר֙ חֲצֵר֣וֹת קְטֻר֔וֹת אַרְבָּעִ֣ים אֹ֔רֶךְ וּשְׁלֹשִׁ֖ים רֹ֑חַב מִדָּ֣ה אַחַ֔ת לְאַרְבַּעְתָּ֖ם מְׄהֻׄקְׄצָׄעֽׄוֹׄתׄ׃
22 Di keempat sudut pelataran itu ada pelataran-pelataran tanpa atap, panjangnya empat puluh dan lebarnya tiga puluh; keempat pelataran di sudut-sudut itu sama ukurannya.
כג וְט֨וּר סָבִ֥יב בָּהֶ֛ם סָבִ֖יב לְאַרְבַּעְתָּ֑ם וּמְבַשְּׁל֣וֹת עָשׂ֔וּי מִתַּ֥חַת הַטִּיר֖וֹת סָבִֽיב׃
23 Di sekeliling bagian dalam keempat pelataran itu ada sebaris tembok batu yang mengelilinginya, dan di bawah barisan-barisan batu itu, di sekelilingnya, dibuat tempat-tempat untuk merebus.
כד וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י אֵ֚לֶּה בֵּ֣ית הַֽמְבַשְּׁלִ֔ים אֲשֶׁ֧ר יְבַשְּׁלוּ־שָׁ֛ם מְשָׁרְתֵ֥י הַבַּ֖יִת אֶת־זֶ֥בַח הָעָֽם׃
24 Lalu ia berkata kepadaku, “Inilah tempat-tempat memasak, tempat para pelayan Bait Suci memasak korban sembelihan rakyat.”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya