Yeremia 17

Pasal 17

א חַטַּ֣את יְהוּדָ֗ה כְּתוּבָ֛ה בְּעֵ֥ט בַּרְזֶ֖ל בְּצִפֹּ֣רֶן שָׁמִ֑יר חֲרוּשָׁה֙ עַל־ל֣וּחַ לִבָּ֔ם וּלְקַרְנ֖וֹת מִזְבְּחוֹתֵיכֶֽם׃
1 Dosa Yehuda tertulis dengan pena besi, dengan ujung baja yang keras; terukir dalam pada lempeng hati mereka dan pada tanduk-tanduk mezbah-mezbahmu.
ב כִּזְכֹּ֤ר בְּנֵיהֶם֙ מִזְבְּחוֹתָ֔ם וַאֲשֵׁרֵיהֶ֖ם עַל־עֵ֣ץ רַֽעֲנָ֑ן עַ֖ל גְּבָע֥וֹת הַגְּבֹהֽוֹת׃
2 Seperti mereka mengenang anak-anak mereka, demikianlah mereka mengenang mezbah-mezbah mereka dan tiang-tiang Asyera mereka di dekat pohon yang rimbun, di atas bukit-bukit yang tinggi.
ג הֲרָרִי֙ בַּשָּׂדֶ֔ה חֵילְךָ֥ כָל־אוֹצְרוֹתֶ֖יךָ לָבַ֣ז אֶתֵּ֑ן בָּמֹתֶ֕יךָ בְּחַטָּ֖את בְּכָל־גְּבוּלֶֽיךָ׃
3 Hai engkau yang tinggal di gunung di tengah padang, hartamu dan segala perbendaharaanmu akan Kuserahkan menjadi jarahan, juga bukit-bukit pengurbananmu yang dibuat dengan dosa di seluruh wilayahmu.
ד וְשָׁמַטְתָּ֗ה וּבְךָ֙ מִנַּחֲלָֽתְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣תִּי לָ֔ךְ וְהַעֲבַדְתִּ֙יךָ֙ אֶת־אֹ֣יְבֶ֔יךָ בָּאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־יָדָ֑עְתָּ כִּֽי־אֵ֛שׁ קְדַחְתֶּ֥ם בְּאַפִּ֖י עַד־עוֹלָ֥ם תּוּקָֽד׃ (ס)
4 Engkau sendiri akan terpaksa melepaskan milik pusakamu yang telah Kuberikan kepadamu, dan Aku akan membuat engkau menjadi budak musuh-musuhmu di negeri yang tidak engkau kenal, sebab kalian telah menyalakan api dalam murka-Ku, yang akan terus menyala untuk selama-lamanya.
ה כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אָר֤וּר הַגֶּ֙בֶר֙ אֲשֶׁ֣ר יִבְטַ֣ח בָּֽאָדָ֔ם וְשָׂ֥ם בָּשָׂ֖ר זְרֹע֑וֹ וּמִן־יְהוָ֖ה יָס֥וּר לִבּֽוֹ׃
5 Beginilah firman Yang Mahakekal: Terkutuklah orang yang mengandalkan manusia dan menjadikan manusia yang fana sebagai kekuatannya, sedangkan hatinya berpaling dari Yang Mahakekal.
ו וְהָיָה֙ כְּעַרְעָ֣ר בָּֽעֲרָבָ֔ה וְלֹ֥א יִרְאֶ֖ה כִּי־יָב֣וֹא ט֑וֹב וְשָׁכַ֤ן חֲרֵרִים֙ בַּמִּדְבָּ֔ר אֶ֥רֶץ מְלֵחָ֖ה וְלֹ֥א תֵשֵֽׁב׃ (ס)
6 Ia akan seperti pohon yang tumbuh sendirian di dataran tandus, dan ia tidak akan melihat ketika kebaikan datang; ia akan tinggal di tempat-tempat yang kering kerontang di padang gurun, di tanah asin yang tidak berpenghuni.
ז בָּר֣וּךְ הַגֶּ֔בֶר אֲשֶׁ֥ר יִבְטַ֖ח בַּֽיהוָ֑ה וְהָיָ֥ה יְהוָ֖ה מִבְטַחֽוֹ׃
7 Diberkatilah orang yang mengandalkan Yang Mahakekal, dan Yang Mahakekal akan menjadi andalannya.
ח וְהָיָ֞ה כְּעֵ֣ץ ׀ שָׁת֣וּל עַל־מַ֗יִם וְעַל־יוּבַל֙ יְשַׁלַּ֣ח שָֽׁרָשָׁ֔יו וְלֹ֤א ירא [יִרְאֶה֙] כִּֽי־יָבֹ֣א חֹ֔ם וְהָיָ֥ה עָלֵ֖הוּ רַֽעֲנָ֑ן וּבִשְׁנַ֤ת בַּצֹּ֙רֶת֙ לֹ֣א יִדְאָ֔ג וְלֹ֥א יָמִ֖ישׁ מֵעֲשׂ֥וֹת פֶּֽרִי׃
8 Ia akan seperti pohon yang ditanam di tepi air, yang merambatkan akar-akarnya ke tepi aliran sungai; ia tidak akan merasakan ketika panas terik datang, dan daunnya tetap hijau segar; pada tahun kekeringan ia tidak akan khawatir, dan ia tidak akan berhenti menghasilkan buah.
ט עָקֹ֥ב הַלֵּ֛ב מִכֹּ֖ל וְאָנֻ֣שׁ ה֑וּא מִ֖י יֵדָעֶֽנּוּ׃
9 Hati itu lebih licik daripada segala sesuatu, dan ia sakit parah; siapakah yang dapat mengetahuinya?
י אֲנִ֧י יְהוָ֛ה חֹקֵ֥ר לֵ֖ב בֹּחֵ֣ן כְּלָי֑וֹת וְלָתֵ֤ת לְאִישׁ֙ כדרכו [כִּדְרָכָ֔יו] כִּפְרִ֖י מַעֲלָלָֽיו׃ (ס)
10 Aku, Yang Mahakekal, menyelidiki hati dan menguji batin, untuk memberikan kepada setiap orang sesuai dengan jalan-jalannya, sesuai dengan buah perbuatannya.
יא קֹרֵ֤א דָגַר֙ וְלֹ֣א יָלָ֔ד עֹ֥שֶׂה עֹ֖שֶׁר וְלֹ֣א בְמִשְׁפָּ֑ט בַּחֲצִ֤י ימו [יָמָיו֙] יַעַזְבֶ֔נּוּ וּבְאַחֲרִית֖וֹ יִהְיֶ֥ה נָבָֽל׃
11 Seperti ayam hutan yang mengerami telur yang tidak ditelurkannya, demikianlah orang yang mengumpulkan kekayaan dengan cara yang tidak adil: pada pertengahan umurnya ia akan meninggalkan kekayaan itu, dan pada akhirnya ia akan menjadi orang yang hina.
יב כִּסֵּ֣א כָב֔וֹד מָר֖וֹם מֵֽרִאשׁ֑וֹן מְק֖וֹם מִקְדָּשֵֽׁנוּ׃
12 Takhta kemuliaan yang di tempat tinggi sejak semula, itulah tempat Bait Suci kami.
יג מִקְוֵ֤ה יִשְׂרָאֵל֙ יְהוָ֔ה כָּל־עֹזְבֶ֖יךָ יֵבֹ֑שׁוּ יסורי [וְסוּרַי֙] בָּאָ֣רֶץ יִכָּתֵ֔בוּ כִּ֥י עָזְב֛וּ מְק֥וֹר מַֽיִם־חַיִּ֖ים אֶת־יְהוָֽה׃ (ס)
13 Ya Yang Mahakekal, pengharapan Israel! Semua orang yang meninggalkan Engkau akan mendapat malu; orang-orang yang menyimpang dariku akan dituliskan di dalam tanah, sebab mereka telah meninggalkan sumber air hidup, yaitu Yang Mahakekal.
יד רְפָאֵ֤נִי יְהוָה֙ וְאֵ֣רָפֵ֔א הוֹשִׁיעֵ֖נִי וְאִוָּשֵׁ֑עָה כִּ֥י תְהִלָּתִ֖י אָֽתָּה׃
14 Sembuhkanlah aku, ya Yang Mahakekal, maka aku akan sembuh; selamatkanlah aku, maka aku akan selamat, sebab Engkaulah kebanggaanku.
טו הִנֵּה־הֵ֕מָּה אֹמְרִ֖ים אֵלָ֑י אַיֵּ֥ה דְבַר־יְהוָ֖ה יָ֥בוֹא נָֽא׃
15 Lihatlah, mereka berkata kepadaku: “Di manakah firman Yang Mahakekal itu? Biarlah itu terjadi sekarang!”
טז וַאֲנִ֞י לֹא־אַ֣צְתִּי ׀ מֵרֹעֶ֣ה אַחֲרֶ֗יךָ וְי֥וֹם אָנ֛וּשׁ לֹ֥א הִתְאַוֵּ֖יתִי אַתָּ֣ה יָדָ֑עְתָּ מוֹצָ֣א שְׂפָתַ֔י נֹ֥כַח פָּנֶ֖יךָ הָיָֽה׃
16 Adapun aku, aku tidak tergesa-gesa meninggalkan tugasku sebagai gembala yang mengikuti Engkau, dan hari malapetaka tidak pernah kuinginkan; Engkau sendiri mengetahuinya: apa yang keluar dari bibirku ada di hadapan-Mu.
יז אַל־תִּֽהְיֵה־לִ֖י לִמְחִתָּ֑ה מַֽחֲסִי־אַ֖תָּה בְּי֥וֹם רָעָֽה׃
17 Janganlah Engkau menjadi kehancuran bagiku; Engkaulah tempat perlindunganku pada hari malapetaka.
יח יֵבֹ֤שׁוּ רֹדְפַי֙ וְאַל־אֵבֹ֣שָׁה אָ֔נִי יֵחַ֣תּוּ הֵ֔מָּה וְאַל־אֵחַ֖תָּה אָ֑נִי הָבִ֤יא עֲלֵיהֶם֙ י֣וֹם רָעָ֔ה וּמִשְׁנֶ֥ה שִׁבָּר֖וֹן שָׁבְרֵֽם׃ (ס)
18 Biarlah orang-orang yang mengejar aku mendapat malu, tetapi janganlah aku mendapat malu; biarlah mereka menjadi gentar, tetapi janganlah aku menjadi gentar. Datangkanlah atas mereka hari malapetaka, dan hancurkanlah mereka dengan kehancuran yang berlipat ganda.
יט כֹּה־אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י הָלֹ֤ךְ וְעָֽמַדְתָּ֙ בְּשַׁ֣עַר בְּנֵֽי־עם [הָעָ֔ם] אֲשֶׁ֨ר יָבֹ֤אוּ בוֹ֙ מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֔ה וַאֲשֶׁ֖ר יֵ֣צְאוּ ב֑וֹ וּבְכֹ֖ל שַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלִָֽם׃
19 Beginilah firman Yang Mahakekal kepadaku: Pergilah dan berdirilah di pintu gerbang rakyat, yang dilalui raja-raja Yehuda ketika mereka masuk dan ketika mereka keluar, dan juga di semua pintu gerbang Yerusalem.
כ וְאָמַרְתָּ֣ אֲ֠לֵיהֶם שִׁמְע֨וּ דְבַר־יְהוָ֜ה מַלְכֵ֤י יְהוּדָה֙ וְכָל־יְהוּדָ֔ה וְכֹ֖ל יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם הַבָּאִ֖ים בַּשְּׁעָרִ֥ים הָאֵֽלֶּה׃ (ס)
20 Katakanlah kepada mereka: “Dengarlah firman Yang Mahakekal, hai raja-raja Yehuda, dan seluruh Yehuda, dan semua penduduk Yerusalem yang masuk melalui pintu-pintu gerbang ini.
כא כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִשָּׁמְר֖וּ בְּנַפְשֽׁוֹתֵיכֶ֑ם וְאַל־תִּשְׂא֤וּ מַשָּׂא֙ בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת וַהֲבֵאתֶ֖ם בְּשַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלִָֽם׃
21 Beginilah firman Yang Mahakekal: Berhati-hatilah demi keselamatan jiwa kalian, dan janganlah kalian mengangkut beban pada hari Sabat dan membawanya masuk melalui pintu-pintu gerbang Yerusalem.
כב וְלֹא־תוֹצִ֨יאוּ מַשָּׂ֤א מִבָּֽתֵּיכֶם֙ בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת וְכָל־מְלָאכָ֖ה לֹ֣א תַֽעֲשׂ֑וּ וְקִדַּשְׁתֶּם֙ אֶת־י֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת כַּאֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתִי אֶת־אֲבוֹתֵיכֶֽם׃
22 Janganlah kalian mengeluarkan beban dari rumah-rumah kalian pada hari Sabat, dan janganlah kalian melakukan pekerjaan apa pun, tetapi kuduskanlah hari Sabat, sebagaimana telah Kuperintahkan kepada nenek moyang kalian.
כג וְלֹ֣א שָֽׁמְע֔וּ וְלֹ֥א הִטּ֖וּ אֶת־אָזְנָ֑ם וַיַּקְשׁוּ֙ אֶת־עָרְפָּ֔ם לְבִלְתִּ֣י שומע [שְׁמ֔וֹעַ] וּלְבִלְתִּ֖י קַ֥חַת מוּסָֽר׃
23 Tetapi mereka tidak mendengarkan dan tidak memasang telinga mereka; mereka justru mengeraskan tengkuk mereka supaya tidak mendengar dan tidak menerima didikan.
כד וְ֠הָיָה אִם־שָׁמֹ֨עַ תִּשְׁמְע֤וּן אֵלַי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לְבִלְתִּ֣י ׀ הָבִ֣יא מַשָּׂ֗א בְּשַׁעֲרֵ֛י הָעִ֥יר הַזֹּ֖את בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וּלְקַדֵּשׁ֙ אֶת־י֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת לְבִלְתִּ֥י עֲשֽׂוֹת־בה [בּ֖וֹ] כָּל־מְלָאכָֽה׃
24 Tetapi jika kalian sungguh-sungguh mendengarkan Aku, demikianlah firman Yang Mahakekal, sehingga kalian tidak membawa masuk beban melalui pintu-pintu gerbang kota ini pada hari Sabat, dan kalian menguduskan hari Sabat dengan tidak melakukan pekerjaan apa pun pada hari itu,
כה וּבָ֣אוּ בְשַׁעֲרֵ֣י הָעִ֣יר הַזֹּ֡את מְלָכִ֣ים ׀ וְשָׂרִ֡ים יֹשְׁבִים֩ עַל־כִּסֵּ֨א דָוִ֜ד רֹכְבִ֣ים ׀ בָּרֶ֣כֶב וּבַסּוּסִ֗ים הֵ֚מָּה וְשָׂ֣רֵיהֶ֔ם אִ֥ישׁ יְהוּדָ֖ה וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם וְיָשְׁבָ֥ה הָֽעִיר־הַזֹּ֖את לְעוֹלָֽם׃
25 maka melalui pintu-pintu gerbang kota ini akan masuk raja-raja dan para pembesar yang duduk di atas takhta Daud, yang mengendarai kereta dan kuda, mereka dan para pembesar mereka, orang-orang Yehuda dan penduduk Yerusalem; dan kota ini akan tetap didiami untuk selama-lamanya.
כו וּבָ֣אוּ מֵעָרֵֽי־יְ֠הוּדָה וּמִסְּבִיב֨וֹת יְרוּשָׁלִַ֜ם וּמֵאֶ֣רֶץ בִּנְיָמִ֗ן וּמִן־הַשְּׁפֵלָ֤ה וּמִן־הָהָר֙ וּמִן־הַנֶּ֔גֶב מְבִאִ֛ים עוֹלָ֥ה וְזֶ֖בַח וּמִנְחָ֣ה וּלְבוֹנָ֑ה וּמְבִאֵ֥י תוֹדָ֖ה בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
26 Mereka akan datang dari kota-kota Yehuda, dari daerah sekitar Yerusalem, dari tanah Benyamin, dari dataran rendah, dari pegunungan, dan dari Tanah Negeb, sambil membawa korban bakaran, korban sembelihan, persembahan tepung, dan kemenyan, serta membawa korban syukur ke Bait Yang Mahakekal.
כז וְאִם־לֹ֨א תִשְׁמְע֜וּ אֵלַ֗י לְקַדֵּשׁ֙ אֶת־י֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת וּלְבִלְתִּ֣י ׀ שְׂאֵ֣ת מַשָּׂ֗א וּבֹ֛א בְּשַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלִַ֖ם בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וְהִצַּ֧תִּי אֵ֣שׁ בִּשְׁעָרֶ֗יהָ וְאָֽכְלָ֛ה אַרְמְנ֥וֹת יְרוּשָׁלִַ֖ם וְלֹ֥א תִכְבֶּֽה׃ (פ)
27 Tetapi jika kalian tidak mendengarkan Aku untuk menguduskan hari Sabat, dan untuk tidak mengangkut beban dan membawanya masuk melalui pintu-pintu gerbang Yerusalem pada hari Sabat, maka Aku akan menyalakan api di pintu-pintu gerbangnya, dan api itu akan menghanguskan istana-istana Yerusalem dan tidak akan padam.”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya