Yeremia 22

Pasal 22

א כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה רֵ֖ד בֵּֽית־מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה וְדִבַּרְתָּ֣ שָׁ֔ם אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃

1 Beginilah firman Yang Mahakekal: Turunlah ke istana raja Yehuda, dan sampaikanlah di sana firman ini.

ב וְאָֽמַרְתָּ֙ שְׁמַ֣ע דְּבַר־יְהוָ֔ה מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה הַיֹּשֵׁ֖ב עַל־כִּסֵּ֣א דָוִ֑ד אַתָּ֤ה וַעֲבָדֶ֙יךָ֙ וְעַמְּךָ֔ הַבָּאִ֖ים בַּשְּׁעָרִ֥ים הָאֵֽלֶּה׃ (ס)

2 Katakanlah: Dengarlah firman Yang Mahakekal, hai raja Yehuda yang duduk di atas takhta Daud, engkau, para pegawaimu, dan rakyatmu yang masuk melalui pintu-pintu gerbang ini.

ג כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עֲשׂ֤וּ מִשְׁפָּט֙ וּצְדָקָ֔ה וְהַצִּ֥ילוּ גָז֖וּל מִיַּ֣ד עָשׁ֑וֹק וְגֵר֩ יָת֨וֹם וְאַלְמָנָ֤ה אַל־תֹּנוּ֙ אַל־תַּחְמֹ֔סוּ וְדָ֣ם נָקִ֔י אַֽל־תִּשְׁפְּכ֖וּ בַּמָּק֥וֹם הַזֶּֽה׃

3 Beginilah firman Yang Mahakekal: Tegakkanlah keadilan dan kebenaran, dan lepaskanlah orang yang dirampas dari tangan pemerasnya. Janganlah kamu menyakiti hati orang asing, anak yatim, dan janda, janganlah kamu memperlakukan mereka dengan kekerasan, dan janganlah kamu menumpahkan darah orang yang tidak bersalah di tempat ini.

ד כִּ֤י אִם־עָשׂוֹ֙ תַּֽעֲשׂ֔וּ אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה וּבָ֣אוּ בְשַׁעֲרֵ֣י הַבַּ֣יִת הַזֶּ֡ה מְלָכִים֩ יֹשְׁבִ֨ים לְדָוִ֜ד עַל־כִּסְא֗וֹ רֹֽכְבִים֙ בָּרֶ֣כֶב וּבַסּוּסִ֔ים ה֥וּא ועבדו [וַעֲבָדָ֖יו] וְעַמּֽוֹ׃

4 Sebab jika kamu sungguh-sungguh melakukan hal ini, maka melalui pintu-pintu gerbang istana ini akan masuk raja-raja yang duduk di atas takhta Daud, mengendarai kereta dan kuda, ia beserta para pegawainya dan rakyatnya.

ה וְאִם֙ לֹ֣א תִשְׁמְע֔וּ אֶת־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה בִּ֤י נִשְׁבַּ֙עְתִּי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּי־לְחָרְבָּ֥ה יִֽהְיֶ֖ה הַבַּ֥יִת הַזֶּֽה׃ (ס)

5 Tetapi jika kamu tidak mendengarkan firman-firman ini, Aku bersumpah demi diri-Ku sendiri, demikianlah firman Yang Mahakekal, bahwa istana ini akan menjadi reruntuhan.

ו כִּֽי־כֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַל־בֵּית֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה גִּלְעָ֥ד אַתָּ֛ה לִ֖י רֹ֣אשׁ הַלְּבָנ֑וֹן אִם־לֹ֤א אֲשִֽׁיתְךָ֙ מִדְבָּ֔ר עָרִ֖ים לֹ֥א נושבה [נוֹשָֽׁבוּ׃]

6 Sebab beginilah firman Yang Mahakekal mengenai istana raja Yehuda: Engkau bagi-Ku bagaikan Gilead, bagaikan puncak Libanon; namun sesungguhnya Aku akan menjadikan engkau padang gurun, kota-kota yang tidak berpenghuni.

ז וְקִדַּשְׁתִּ֥י עָלֶ֛יךָ מַשְׁחִתִ֖ים אִ֣ישׁ וְכֵלָ֑יו וְכָֽרְתוּ֙ מִבְחַ֣ר אֲרָזֶ֔יךָ וְהִפִּ֖ילוּ עַל־הָאֵֽשׁ׃

7 Aku akan mempersiapkan para pembinasa untuk melawan engkau, masing-masing dengan senjatanya; mereka akan menebang pohon-pohon arasmu yang terpilih dan mencampakkannya ke dalam api.

ח וְעָֽבְרוּ֙ גּוֹיִ֣ם רַבִּ֔ים עַ֖ל הָעִ֣יר הַזֹּ֑את וְאָֽמְרוּ֙ אִ֣ישׁ אֶל־רֵעֵ֔הוּ עַל־מֶ֨ה עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ כָּ֔כָה לָעִ֥יר הַגְּדוֹלָ֖ה הַזֹּֽאת׃

8 Banyak bangsa akan melewati kota ini, dan mereka akan berkata seorang kepada yang lain: “Mengapa Yang Mahakekal berbuat demikian terhadap kota yang besar ini?”

ט וְאָ֣מְר֔וּ עַ֚ל אֲשֶׁ֣ר עָֽזְב֔וּ אֶת־בְּרִ֥ית יְהוָ֖ה אֱלֹֽהֵיהֶ֑ם וַיִּֽשְׁתַּחֲו֛וּ לֵאלֹהִ֥ים אֲחֵרִ֖ים וַיַּעַבְדֽוּם׃ (ס)

9 Lalu orang akan menjawab: “Karena mereka telah meninggalkan perjanjian Yang Mahakekal, Allah mereka, lalu sujud menyembah allah lain dan beribadah kepada allah-allah itu.”

י אַל־תִּבְכּ֣וּ לְמֵ֔ת וְאַל־תָּנֻ֖דוּ ל֑וֹ בְּכ֤וּ בָכוֹ֙ לַֽהֹלֵ֔ךְ כִּ֣י לֹ֤א יָשׁוּב֙ ע֔וֹד וְרָאָ֖ה אֶת־אֶ֥רֶץ מוֹלַדְתּֽוֹ׃ (ס)

10 Janganlah kamu menangisi orang yang mati, dan janganlah kamu meratapinya; tetapi menangislah dengan pilu bagi orang yang pergi, sebab ia tidak akan kembali lagi dan tidak akan melihat tanah kelahirannya.

יא כִּ֣י כֹ֣ה אָֽמַר־יְ֠הוָה אֶל־שַׁלֻּ֨ם בֶּן־יֹאשִׁיָּ֜הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה הַמֹּלֵךְ֙ תַּ֚חַת יֹאשִׁיָּ֣הוּ אָבִ֔יו אֲשֶׁ֥ר יָצָ֖א מִן־הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֑ה לֹֽא־יָשׁ֥וּב שָׁ֖ם עֽוֹד׃

11 Sebab beginilah firman Yang Mahakekal mengenai Salum bin Yosia, raja Yehuda, yang menjadi raja menggantikan Yosia, ayahnya, dan yang telah pergi dari tempat ini: Ia tidak akan kembali lagi ke sana.

יב כִּ֗י בִּמְק֛וֹם אֲשֶׁר־הִגְל֥וּ אֹת֖וֹ שָׁ֣ם יָמ֑וּת וְאֶת־הָאָ֥רֶץ הַזֹּ֖את לֹֽא־יִרְאֶ֥ה עֽוֹד׃ (ס)

12 Tetapi di tempat ke mana mereka telah membuangnya, di sanalah ia akan mati, dan ia tidak akan melihat negeri ini lagi.

יג ה֣וֹי בֹּנֶ֤ה בֵיתוֹ֙ בְּֽלֹא־צֶ֔דֶק וַעֲלִיּוֹתָ֖יו בְּלֹ֣א מִשְׁפָּ֑ט בְּרֵעֵ֙הוּ֙ יַעֲבֹ֣ד חִנָּ֔ם וּפֹעֲל֖וֹ לֹ֥א יִתֶּן־לֽוֹ׃

13 Celakalah orang yang membangun istananya tanpa kebenaran, dan kamar-kamar atasnya tanpa keadilan, yang mempekerjakan sesamanya dengan cuma-cuma dan tidak memberikan upah kerjanya kepadanya.

יד הָאֹמֵ֗ר אֶבְנֶה־לִּי֙ בֵּ֣ית מִדּ֔וֹת וַעֲלִיּ֖וֹת מְרֻוָּחִ֑ים וְקָ֤רַֽע לוֹ֙ חַלּוֹנָ֔י וְסָפ֣וּן בָּאָ֔רֶז וּמָשׁ֖וֹחַ בַּשָּׁשַֽׁר׃

14 yang berkata: “Aku akan membangun bagiku sebuah istana yang besar dan kamar-kamar atas yang lapang”; lalu ia membuat jendela-jendela baginya, menutupinya dengan papan kayu aras, dan mengecatnya dengan warna merah terang.

טו הֲתִֽמְלֹ֔ךְ כִּ֥י אַתָּ֖ה מְתַחֲרֶ֣ה בָאָ֑רֶז אָבִ֜יךָ הֲל֧וֹא אָכַ֣ל וְשָׁתָ֗ה וְעָשָׂ֤ה מִשְׁפָּט֙ וּצְדָקָ֔ה אָ֖ז ט֥וֹב לֽוֹ׃

15 Apakah engkau akan tetap menjadi raja karena engkau berlomba-lomba dengan kayu aras? Bukankah ayahmu juga makan dan minum, tetapi ia menegakkan keadilan dan kebenaran? Maka baiklah keadaannya.

טז דָּ֛ן דִּין־עָנִ֥י וְאֶבְי֖וֹן אָ֣ז ט֑וֹב הֲלוֹא־הִ֛יא הַדַּ֥עַת אֹתִ֖י נְאֻם־יְהוָֽה׃

16 Ia membela perkara orang yang tertindas dan orang yang miskin; maka baiklah keadaannya. Bukankah itulah yang disebut mengenal Aku? demikianlah firman Yang Mahakekal.

יז כִּ֣י אֵ֤ין עֵינֶ֙יךָ֙ וְלִבְּךָ֔ כִּ֖י אִם־עַל־בִּצְעֶ֑ךָ וְעַ֤ל דַּֽם־הַנָּקִי֙ לִשְׁפּ֔וֹךְ וְעַל־הָעֹ֥שֶׁק וְעַל־הַמְּרוּצָ֖ה לַעֲשֽׂוֹת׃ (ס)

17 Tetapi mata dan hatimu hanya tertuju pada keuntunganmu yang haram, pada penumpahan darah orang yang tidak bersalah, dan pada perbuatan memeras serta menindas.

יח לָכֵ֞ן כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֶל־יְהוֹיָקִ֤ים בֶּן־יֹאשִׁיָּ֙הוּ֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה לֹא־יִסְפְּד֣וּ ל֔וֹ ה֥וֹי אָחִ֖י וְה֣וֹי אָח֑וֹת לֹא־יִסְפְּד֣וּ ל֔וֹ ה֥וֹי אָד֖וֹן וְה֥וֹי הֹדֹֽה׃

18 Sebab itu beginilah firman Yang Mahakekal mengenai Yoyakim bin Yosia, raja Yehuda: Orang tidak akan meratapinya: “Aduh, saudaraku!” atau “Aduh, saudariku!” Orang tidak akan meratapinya: “Aduh, tuanku!” atau “Aduh, kemuliaannya!”

יט קְבוּרַ֥ת חֲמ֖וֹר יִקָּבֵ֑ר סָח֣וֹב וְהַשְׁלֵ֔ךְ מֵהָ֖לְאָה לְשַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלִָֽם׃ (ס)

19 Ia akan dikuburkan seperti keledai dikuburkan: diseret dan dicampakkan jauh ke luar pintu-pintu gerbang Yerusalem.

כ עֲלִ֤י הַלְּבָנוֹן֙ וּֽצְעָ֔קִי וּבַבָּשָׁ֖ן תְּנִ֣י קוֹלֵ֑ךְ וְצַֽעֲקִי֙ מֵֽעֲבָרִ֔ים כִּ֥י נִשְׁבְּר֖וּ כָּל־מְאַהֲבָֽיִךְ׃

20 Naiklah ke Libanon dan berteriaklah, perdengarkanlah suaramu di Basan, dan berteriaklah dari Abarim, sebab semua kekasihmu telah dihancurkan.

כא דִּבַּ֤רְתִּי אֵלַ֙יִךְ֙ בְּשַׁלְוֺתַ֔יִךְ אָמַ֖רְתְּ לֹ֣א אֶשְׁמָ֑ע זֶ֤ה דַרְכֵּךְ֙ מִנְּעוּרַ֔יִךְ כִּ֥י לֹֽא־שָׁמַ֖עַתְּ בְּקוֹלִֽי׃

21 Aku telah berfirman kepadamu ketika engkau hidup tenteram, tetapi engkau berkata: “Aku tidak mau mendengarkan.” Itulah kelakuanmu sejak masa mudamu, bahwa engkau tidak mendengarkan suara-Ku.

כב כָּל־רֹעַ֙יִךְ֙ תִּרְעֶה־ר֔וּחַ וּֽמְאַהֲבַ֖יִךְ בַּשְּׁבִ֣י יֵלֵ֑כוּ כִּ֣י אָ֤ז תֵּבֹ֙שִׁי֙ וְנִכְלַ֔מְתְּ מִכֹּ֖ל רָעָתֵֽךְ׃

22 Semua gembalamu akan dihalau oleh angin, dan kekasih-kekasihmu akan pergi ke dalam pembuangan; sungguh, pada waktu itu engkau akan merasa malu dan dinista karena segala kejahatanmu.

כג ישבתי [יֹשַׁבְתְּ֙] בַּלְּבָנ֔וֹן מקננתי [מְקֻנַּ֖נְתְּ] בָּֽאֲרָזִ֑ים מַה־נֵּחַנְתְּ֙ בְּבֹא־לָ֣ךְ חֲבָלִ֔ים חִ֖יל כַּיֹּלֵדָֽה׃

23 Hai engkau yang diam di Libanon, yang bersarang di antara pohon-pohon aras, belas kasihan apakah yang akan kaudapat ketika sakit bersalin datang menimpamu, kesakitan seperti perempuan yang melahirkan?

כד חַי־אָנִי֮ נְאֻם־יְהוָה֒ כִּ֣י אִם־יִהְיֶ֞ה כָּנְיָ֤הוּ בֶן־יְהֽוֹיָקִים֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה חוֹתָ֖ם עַל־יַ֣ד יְמִינִ֑י כִּ֥י מִשָּׁ֖ם אֶתְּקֶֽנְךָּ׃

24 Demi Aku yang hidup, demikianlah firman Yang Mahakekal, sekalipun Konya bin Yoyakim, raja Yehuda, menjadi cincin meterai pada tangan kanan-Ku, namun dari sana Aku akan mencabut engkau.

כה וּנְתַתִּ֗יךָ בְּיַד֙ מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשֶׁ֔ךָ וּבְיַ֛ד אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה יָג֖וֹר מִפְּנֵיהֶ֑ם וּבְיַ֛ד נְבוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל וּבְיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים׃

25 Aku akan menyerahkan engkau ke dalam tangan orang-orang yang ingin mencabut nyawamu, ke dalam tangan orang-orang yang kautakuti, ke dalam tangan Nebukadnezar, raja Babel, dan ke dalam tangan orang Kasdim.

כו וְהֵֽטַלְתִּ֣י אֹתְךָ֗ וְאֶֽת־אִמְּךָ֙ אֲשֶׁ֣ר יְלָדַ֔תְךָ עַ֚ל הָאָ֣רֶץ אַחֶ֔רֶת אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יֻלַּדְתֶּ֖ם שָׁ֑ם וְשָׁ֖ם תָּמֽוּתוּ׃

26 Aku akan mencampakkan engkau dan ibumu yang melahirkan engkau ke negeri lain, tempat kamu tidak dilahirkan, dan di sanalah kamu akan mati.

כז וְעַל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁר־הֵ֛ם מְנַשְּׂאִ֥ים אֶת־נַפְשָׁ֖ם לָשׁ֣וּב שָׁ֑ם שָׁ֖מָּה לֹ֥א יָשֽׁוּבוּ׃ (ס)

27 Tetapi ke negeri yang sangat mereka rindukan untuk kembali ke sana, ke sana mereka tidak akan kembali.

כח הַעֶ֨צֶב נִבְזֶ֜ה נָפ֗וּץ הָאִ֤ישׁ הַזֶּה֙ כָּנְיָ֔הוּ אִ֨ם־כְּלִ֔י אֵ֥ין חֵ֖פֶץ בּ֑וֹ מַדּ֤וּעַ הֽוּטֲלוּ֙ ה֣וּא וְזַרְע֔וֹ וְהֻ֨שְׁלְכ֔וּ עַל־הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֥ר לֹא־יָדָֽעוּ׃

28 Apakah orang ini, Konya, sebuah patung yang hina dan pecah? Apakah ia sebuah bejana yang tidak disukai orang? Mengapa ia dan keturunannya dicampakkan, dan dilemparkan ke negeri yang tidak mereka kenal?

כט אֶ֥רֶץ אֶ֖רֶץ אָ֑רֶץ שִׁמְעִ֖י דְּבַר־יְהוָֽה׃ (ס)

29 Hai negeri, negeri, negeri, dengarlah firman Yang Mahakekal!

ל כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה כִּתְב֞וּ אֶת־הָאִ֤ישׁ הַזֶּה֙ עֲרִירִ֔י גֶּ֖בֶר לֹא־יִצְלַ֣ח בְּיָמָ֑יו כִּי֩ לֹ֨א יִצְלַ֜ח מִזַּרְע֗וֹ אִ֚ישׁ יֹשֵׁב֙ עַל־כִּסֵּ֣א דָוִ֔ד וּמֹשֵׁ֥ל ע֖וֹד בִּיהוּדָֽה׃

30 Beginilah firman Yang Mahakekal: Catatlah orang ini sebagai orang yang tidak berketurunan, seorang laki-laki yang tidak akan berhasil selama hidupnya; sebab tidak seorang pun dari keturunannya akan berhasil duduk di atas takhta Daud dan memerintah lagi di Yehuda.

Pasal Sebelumnya Pasal Berikutnya