Yesaya 22

Pasal 22

א מַשָּׂ֖א גֵּ֣יא חִזָּי֑וֹן מַה־לָּ֣ךְ אֵפ֔וֹא כִּֽי־עָלִ֥ית כֻּלָּ֖ךְ לַגַּגּֽוֹת׃
1 Nubuat tentang Lembah Penglihatan. Ada apa denganmu sekarang, sehingga engkau seluruhnya naik ke atap-atap rumah?
ב תְּשֻׁא֣וֹת ׀ מְלֵאָ֗ה עִ֚יר הֽוֹמִיָּ֔ה קִרְיָ֖ה עַלִּיזָ֑ה חֲלָלַ֙יִךְ֙ לֹ֣א חַלְלֵי־חֶ֔רֶב וְלֹ֖א מֵתֵ֥י מִלְחָמָֽה׃
2 Engkau yang dahulu penuh keriuhan, kota yang ramai bergemuruh, kota yang bersukaria! Orang-orangmu yang tewas bukanlah mereka yang tewas oleh pedang, dan bukan pula yang gugur dalam peperangan.
ג כָּל־קְצִינַ֥יִךְ נָֽדְדוּ־יַ֖חַד מִקֶּ֣שֶׁת אֻסָּ֑רוּ כָּל־נִמְצָאַ֙יִךְ֙ אֻסְּר֣וּ יַחְדָּ֔ו מֵרָח֖וֹק בָּרָֽחוּ׃
3 Semua pemimpinmu melarikan diri bersama-sama, tetapi oleh para pemanah mereka ditawan. Semua orangmu yang didapati ditawan bersama-sama, sekalipun mereka telah melarikan diri jauh-jauh.
ד עַל־כֵּ֥ן אָמַ֛רְתִּי שְׁע֥וּ מִנִּ֖י אֲמָרֵ֣ר בַּבֶּ֑כִי אַל־תָּאִ֣יצוּ לְנַֽחֲמֵ֔נִי עַל־שֹׁ֖ד בַּת־עַמִּֽי׃
4 Sebab itu aku berkata: “Menjauhlah dariku, biarlah aku menangis dengan pedih. Jangan memaksa diri untuk menghiburku atas kehancuran putri bangsaku.”
ה כִּ֣י יוֹם֩ מְהוּמָ֨ה וּמְבוּסָ֜ה וּמְבוּכָ֗ה לַֽאדֹנָ֧י יְהוִ֛ה צְבָא֖וֹת בְּגֵ֣יא חִזָּי֑וֹן מְקַרְקַ֥ר קִ֖ר וְשׁ֥וֹעַ אֶל־הָהָֽר׃
5 Sebab inilah hari huru-hara, hari orang diinjak-injak, dan hari kebingungan dari Tuhan Yang Mahakekal semesta alam di Lembah Penglihatan: tembok diruntuhkan, dan terdengar jeritan orang yang lari ke gunung.
ו וְעֵילָם֙ נָשָׂ֣א אַשְׁפָּ֔ה בְּרֶ֥כֶב אָדָ֖ם פָּֽרָשִׁ֑ים וְקִ֥יר עֵרָ֖ה מָגֵֽן׃
6 Elam mengangkat tabung anak panah, dengan kereta perang berawak manusia dan pasukan berkuda, dan Kir menyingkapkan perisai.
ז וַיְהִ֥י מִבְחַר־עֲמָקַ֖יִךְ מָ֣לְאוּ רָ֑כֶב וְהַפָּ֣רָשִׁ֔ים שֹׁ֖ת שָׁ֥תוּ הַשָּֽׁעְרָה׃
7 Lembah-lembahmu yang terbaik dipenuhi kereta perang, dan pasukan berkuda mengambil posisi mengepung pintu gerbang.
ח וַיְגַ֕ל אֵ֖ת מָסַ֣ךְ יְהוּדָ֑ה וַתַּבֵּט֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא אֶל־נֶ֖שֶׁק בֵּ֥ית הַיָּֽעַר׃
8 Tersingkaplah selubung pelindung Yehuda, dan pada hari itu engkau memandang kepada persenjataan di Gedung Hutan.
ט וְאֵ֨ת בְּקִיעֵ֧י עִיר־דָּוִ֛ד רְאִיתֶ֖ם כִּי־רָ֑בּוּ וַֽתְּקַבְּצ֔וּ אֶת־מֵ֥י הַבְּרֵכָ֖ה הַתַּחְתּוֹנָֽה׃
9 Kamu melihat bahwa retakan-retakan tembok Kota Daud sudah banyak, lalu kamu mengumpulkan air dari kolam yang bawah.
י וְאֶת־בָּתֵּ֥י יְרוּשָׁלִַ֖ם סְפַרְתֶּ֑ם וַתִּתְֿצוּ֙ הַבָּ֣תִּ֔ים לְבַצֵּ֖ר הַחוֹמָֽה׃
10 Kamu menghitung rumah-rumah di Yerusalem, lalu kamu merobohkan rumah-rumah itu untuk memperkuat tembok.
יא וּמִקְוָ֣ה ׀ עֲשִׂיתֶ֗ם בֵּ֚ין הַחֹ֣מֹתַ֔יִם לְמֵ֖י הַבְּרֵכָ֣ה הַיְשָׁנָ֑ה וְלֹ֤א הִבַּטְתֶּם֙ אֶל־עֹשֶׂ֔יהָ וְיֹצְרָ֥הּ מֵֽרָח֖וֹק לֹ֥א רְאִיתֶֽם׃
11 Kamu juga membuat kolam penampungan di antara kedua tembok untuk air kolam lama. Tetapi kamu tidak memandang kepada Dia yang membuatnya, dan kepada Dia yang membentuknya sejak dahulu kala tidak kamu perhatikan.
יב וַיִּקְרָ֗א אֲדֹנָ֧י יְהוִ֛ה צְבָא֖וֹת בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא לִבְכִי֙ וּלְמִסְפֵּ֔ד וּלְקָרְחָ֖ה וְלַחֲגֹ֥ר שָֽׂק׃
12 Pada hari itu Tuhan Yang Mahakekal semesta alam telah menyerukan supaya orang menangis dan meratap, menggunduli kepala, dan mengenakan kain kabung.
יג וְהִנֵּ֣ה ׀ שָׂשׂ֣וֹן וְשִׂמְחָ֗ה הָרֹ֤ג ׀ בָּקָר֙ וְשָׁחֹ֣ט צֹ֔אן אָכֹ֥ל בָּשָׂ֖ר וְשָׁת֣וֹת יָ֑יִן אָכ֣וֹל וְשָׁת֔וֹ כִּ֥י מָחָ֖ר נָמֽוּת׃
13 Tetapi lihatlah, yang ada justru kegirangan dan sukacita, orang menyembelih lembu dan memotong domba, makan daging dan minum anggur: “Mari kita makan dan minum, sebab besok kita akan mati!”
יד וְנִגְלָ֥ה בְאָזְנָ֖י יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת אִם־יְ֠כֻפַּר הֶעָוֺ֨ן הַזֶּ֤ה לָכֶם֙ עַד־תְּמֻת֔וּן אָמַ֛ר אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה צְבָאֽוֹת׃ (פ)
14 Yang Mahakekal semesta alam telah menyatakan di telingaku: “Sesungguhnya kesalahan ini tidak akan dihapuskan bagimu sampai kamu mati,” firman Tuhan Yang Mahakekal semesta alam.
טו כֹּ֥ה אָמַ֛ר אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה צְבָא֑וֹת לֶךְ־בֹּא֙ אֶל־הַסֹּכֵ֣ן הַזֶּ֔ה עַל־שֶׁבְנָ֖א אֲשֶׁ֥ר עַל־הַבָּֽיִת׃
15 Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal semesta alam: Pergilah, datangilah pengurus perbendaharaan ini, yaitu Sebna, yang menjadi kepala istana:
טז מַה־לְּךָ֥ פֹה֙ וּמִ֣י לְךָ֣ פֹ֔ה כִּֽי־חָצַ֧בְתָּ לְּךָ֛ פֹּ֖ה קָ֑בֶר חֹצְבִ֤י מָרוֹם֙ קִבְר֔וֹ חֹקְקִ֥י בַסֶּ֖לַע מִשְׁכָּ֥ן לֽוֹ׃
16 “Apa hakmu di sini, dan siapakah kerabatmu di sini, sehingga engkau memahat kubur bagimu di sini? Ia memahat kuburnya di tempat yang tinggi, ia mengukir di bukit batu tempat kediaman bagi dirinya!”
יז הִנֵּ֤ה יְהוָה֙ מְטַלְטֶלְךָ֔ טַלְטֵלָ֖ה גָּ֑בֶר וְעֹטְךָ֖ עָטֹֽה׃
17 Lihatlah, Yang Mahakekal akan mencampakkan engkau ke sana kemari, pengembaraan yang berat bagi seorang laki-laki, dan Ia akan menerbangkan engkau jauh-jauh.
יח צָנ֤וֹף יִצְנָפְךָ֙ צְנֵפָ֔ה כַּדּ֕וּר אֶל־אֶ֖רֶץ רַחֲבַ֣ת יָדָ֑יִם שָׁ֣מָּה תָמ֗וּת וְשָׁ֙מָּה֙ מַרְכְּב֣וֹת כְּבוֹדֶ֔ךָ קְל֖וֹן בֵּ֥ית אֲדֹנֶֽיךָ׃
18 Ia akan menggulung engkau erat-erat, seperti bola engkau dilemparkan ke negeri yang luas. Di sanalah engkau akan mati, dan di sana pula kereta-kereta kemegahanmu, hai engkau, aib bagi istana tuanmu!
יט וַהֲדַפְתִּ֖יךָ מִמַּצָּבֶ֑ךָ וּמִמַּעֲמָֽדְךָ֖ יֶהֶרְסֶֽךָ׃
19 Aku akan mendorong engkau dari jabatanmu, dan dari kedudukanmu Ia akan meruntuhkan engkau.
כ וְהָיָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וְקָרָ֣אתִי לְעַבְדִּ֔י לְאֶלְיָקִ֖ים בֶּן־חִלְקִיָּֽהוּ׃
20 Pada hari itu Aku akan memanggil hamba-Ku, Elyakim bin Hilkia.
כא וְהִלְבַּשְׁתִּ֣יו כֻּתָּנְתֶּ֗ךָ וְאַבְנֵֽטְךָ֙ אֲחַזְּקֶ֔נּוּ וּמֶֽמְשֶׁלְתְּךָ֖ אֶתֵּ֣ן בְּיָד֑וֹ וְהָיָ֥ה לְאָ֛ב לְיוֹשֵׁ֥ב יְרוּשָׁלִַ֖ם וּלְבֵ֥ית יְהוּדָֽה׃
21 Aku akan mengenakan jubahmu kepadanya, Aku akan mengikatkan ikat pinggangmu kepadanya dengan kuat, dan kekuasaanmu akan Kuserahkan ke tangannya. Ia akan menjadi bapak bagi penduduk Yerusalem dan bagi kaum Yehuda.
כב וְנָתַתִּ֛י מַפְתֵּ֥חַ בֵּית־דָּוִ֖ד עַל־שִׁכְמ֑וֹ וּפָתַח֙ וְאֵ֣ין סֹגֵ֔ר וְסָגַ֖ר וְאֵ֥ין פֹּתֵֽחַ׃
22 Aku akan meletakkan kunci istana Daud di atas bahunya. Apabila ia membuka, tidak ada yang dapat menutup, dan apabila ia menutup, tidak ada yang dapat membuka.
כג וּתְקַעְתִּ֥יו יָתֵ֖ד בְּמָק֣וֹם נֶאֱמָ֑ן וְהָיָ֛ה לְכִסֵּ֥א כָב֖וֹד לְבֵ֥ית אָבִֽיו׃
23 Aku akan menancapkan dia seperti pasak di tempat yang kokoh, dan ia akan menjadi takhta kehormatan bagi kaum keluarga ayahnya.
כד וְתָל֨וּ עָלָ֜יו כֹּ֣ל ׀ כְּב֣וֹד בֵּית־אָבִ֗יו הַצֶּֽאֱצָאִים֙ וְהַצְּפִע֔וֹת כֹּ֖ל כְּלֵ֣י הַקָּטָ֑ן מִכְּלֵי֙ הָֽאַגָּנ֔וֹת וְעַ֖ד כָּל־כְּלֵ֥י הַנְּבָלִֽים׃
24 Mereka akan menggantungkan padanya segala kemuliaan kaum keluarga ayahnya, anak-anak dan cucu-cucu, segala perkakas yang kecil, mulai dari perkakas berupa pasu-pasu sampai segala perkakas berupa kecapi.
כה בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא נְאֻם֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת תָּמוּשׁ֙ הַיָּתֵ֔ד הַתְּקוּעָ֖ה בְּמָק֣וֹם נֶאֱמָ֑ן וְנִגְדְּעָ֣ה וְנָפְלָ֗ה וְנִכְרַת֙ הַמַּשָּׂ֣א אֲשֶׁר־עָלֶ֔יהָ כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃ (ס)
25 Pada hari itu, demikianlah firman Yang Mahakekal semesta alam, pasak yang tertancap di tempat yang kokoh itu akan tercabut. Pasak itu akan dipatahkan dan jatuh, dan beban yang tergantung padanya akan hancur terputus, sebab Yang Mahakekal telah berfirman.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya