Yesaya 28

Pasal 28

א ה֗וֹי עֲטֶ֤רֶת גֵּאוּת֙ שִׁכֹּרֵ֣י אֶפְרַ֔יִם וְצִ֥יץ נֹבֵ֖ל צְבִ֣י תִפְאַרְתּ֑וֹ אֲשֶׁ֛ר עַל־רֹ֥אשׁ גֵּֽיא־שְׁמָנִ֖ים הֲל֥וּמֵי יָֽיִן׃
1 Celakalah mahkota kecongkakan para pemabuk Efraim, dan bunga yang layu, keindahan kemegahannya, yang ada di puncak lembah yang subur milik orang-orang yang dirobohkan oleh anggur!
ב הִנֵּ֨ה חָזָ֤ק וְאַמִּץ֙ לַֽאדֹנָ֔י כְּזֶ֥רֶם בָּרָ֖ד שַׂ֣עַר קָ֑טֶב כְּ֠זֶרֶם מַ֣יִם כַּבִּירִ֥ים שֹׁטְפִ֛ים הִנִּ֥יחַ לָאָ֖רֶץ בְּיָֽד׃
2 Lihatlah, Tuhan mempunyai sesuatu yang kuat dan perkasa: seperti badai hujan es, seperti angin ribut yang membinasakan, seperti banjir air yang dahsyat dan meluap; Ia menghempaskannya ke bumi dengan kekuatan.
ג בְּרַגְלַ֖יִם תֵּֽרָמַ֑סְנָה עֲטֶ֥רֶת גֵּא֖וּת שִׁכּוֹרֵ֥י אֶפְרָֽיִם׃
3 Mahkota kecongkakan para pemabuk Efraim akan diinjak-injak dengan kaki.
ד וְֽהָ֨יְתָ֜ה צִיצַ֤ת נֹבֵל֙ צְבִ֣י תִפְאַרְתּ֔וֹ אֲשֶׁ֥ר עַל־רֹ֖אשׁ גֵּ֣יא שְׁמָנִ֑ים כְּבִכּוּרָהּ֙ בְּטֶ֣רֶם קַ֔יִץ אֲשֶׁ֨ר יִרְאֶ֤ה הָֽרֹאֶה֙ אוֹתָ֔הּ בְּעוֹדָ֥הּ בְּכַפּ֖וֹ יִבְלָעֶֽנָּה׃ (ס)
4 Maka bunga yang layu, keindahan kemegahannya, yang ada di puncak lembah yang subur itu, akan menjadi seperti buah ara yang pertama masak sebelum musim panas: begitu orang melihatnya, selagi buah itu masih di tangannya, ia langsung menelannya.
ה בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יִֽהְיֶה֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת לַעֲטֶ֣רֶת צְבִ֔י וְלִצְפִירַ֖ת תִּפְאָרָ֑ה לִשְׁאָ֖ר עַמּֽוֹ׃
5 Pada hari itu Yang Mahakekal semesta alam akan menjadi mahkota keindahan dan perhiasan kepala yang megah bagi sisa umat-Nya,
ו וּלְר֖וּחַ מִשְׁפָּ֑ט לַיּוֹשֵׁב֙ עַל־הַמִּשְׁפָּ֔ט וְלִ֨גְבוּרָ֔ה מְשִׁיבֵ֥י מִלְחָמָ֖ה שָֽׁעְרָה׃ (ס)
6 dan menjadi roh keadilan bagi dia yang duduk mengadili, serta menjadi kekuatan bagi mereka yang menghalau peperangan kembali ke pintu gerbang.
ז וְגַם־אֵ֙לֶּה֙ בַּיַּ֣יִן שָׁג֔וּ וּבַשֵּׁכָ֖ר תָּע֑וּ כֹּהֵ֣ן וְנָבִיא֩ שָׁג֨וּ בַשֵּׁכָ֜ר נִבְלְע֣וּ מִן־הַיַּ֗יִן תָּעוּ֙ מִן־הַשֵּׁכָ֔ר שָׁגוּ֙ בָּֽרֹאֶ֔ה פָּק֖וּ פְּלִילִיָּֽה׃
7 Tetapi mereka ini pun terhuyung-huyung karena anggur dan tersesat karena minuman keras; imam dan nabi terhuyung-huyung karena minuman keras, mereka ditelan oleh anggur, mereka tersesat karena minuman keras; mereka sesat dalam penglihatan, mereka goyah dalam mengadili.
ח כִּ֚י כָּל־שֻׁלְחָנ֔וֹת מָלְא֖וּ קִ֣יא צֹאָ֑ה בְּלִ֖י מָקֽוֹם׃ (ס)
8 Sebab semua meja penuh dengan muntah dan kotoran, sampai tidak ada lagi tempat yang bersih.
ט אֶת־מִי֙ יוֹרֶ֣ה דֵעָ֔ה וְאֶת־מִ֖י יָבִ֣ין שְׁמוּעָ֑ה גְּמוּלֵי֙ מֵֽחָלָ֔ב עַתִּיקֵ֖י מִשָּׁדָֽיִם׃
9 Kepada siapakah ia akan mengajarkan pengetahuan, dan siapakah yang akan dibuatnya memahami pesan itu? Kepada anak-anak yang baru disapih dari susu, yang baru dilepaskan dari buah dada?
י כִּ֣י צַ֤ו לָצָו֙ צַ֣ו לָצָ֔ו קַ֥ו לָקָ֖ו קַ֣ו לָקָ֑ו זְעֵ֥יר שָׁ֖ם זְעֵ֥יר שָֽׁם׃
10 Sebab perintah demi perintah, perintah demi perintah, garis demi garis, garis demi garis, sedikit di sini, sedikit di sana.
יא כִּ֚י בְּלַעֲגֵ֣י שָׂפָ֔ה וּבְלָשׁ֖וֹן אַחֶ֑רֶת יְדַבֵּ֖ר אֶל־הָעָ֥ם הַזֶּֽה׃
11 Sebab dengan bibir yang gagap dan dengan bahasa yang asing ia akan berbicara kepada bangsa ini.
יב אֲשֶׁ֣ר ׀ אָמַ֣ר אֲלֵיהֶ֗ם זֹ֤את הַמְּנוּחָה֙ הָנִ֣יחוּ לֶֽעָיֵ֔ף וְזֹ֖את הַמַּרְגֵּעָ֑ה וְלֹ֥א אָב֖וּא שְׁמֽוֹעַ׃
12 Padahal ia telah berkata kepada mereka: “Inilah ketenteraman: berilah ketenteraman kepada orang yang lelah; dan inilah ketenangan”, tetapi mereka tidak mau mendengar.
יג וְהָיָ֨ה לָהֶ֜ם דְּבַר־יְהוָ֗ה צַ֣ו לָצָ֞ו צַ֤ו לָצָו֙ קַ֤ו לָקָו֙ קַ֣ו לָקָ֔ו זְעֵ֥יר שָׁ֖ם זְעֵ֣יר שָׁ֑ם לְמַ֨עַן יֵלְכ֜וּ וְכָשְׁל֤וּ אָחוֹר֙ וְנִשְׁבָּ֔רוּ וְנוֹקְשׁ֖וּ וְנִלְכָּֽדוּ׃ (פ)
13 Maka firman Yang Mahakekal akan menjadi bagi mereka: perintah demi perintah, perintah demi perintah, garis demi garis, garis demi garis, sedikit di sini, sedikit di sana, supaya mereka berjalan, lalu tersandung jatuh ke belakang, dan remuk, dan terjerat, dan tertangkap.
יד לָכֵ֛ן שִׁמְע֥וּ דְבַר־יְהוָ֖ה אַנְשֵׁ֣י לָצ֑וֹן מֹֽשְׁלֵי֙ הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה אֲשֶׁ֖ר בִּירוּשָׁלִָֽם׃
14 Karena itu dengarlah firman Yang Mahakekal, hai orang-orang pencemooh, yang melontarkan ejekan dalam perumpamaan di antara bangsa ini yang ada di Yerusalem.
טו כִּ֣י אֲמַרְתֶּ֗ם כָּרַ֤תְנֽוּ בְרִית֙ אֶת־מָ֔וֶת וְעִם־שְׁא֖וֹל עָשִׂ֣ינוּ חֹזֶ֑ה שיט [שׁ֣וֹט] שׁוֹטֵ֤ף כִּֽי־עבר [יַֽעֲבֹר֙] לֹ֣א יְבוֹאֵ֔נוּ כִּ֣י שַׂ֧מְנוּ כָזָ֛ב מַחְסֵ֖נוּ וּבַשֶּׁ֥קֶר נִסְתָּֽרְנוּ׃ (ס)
15 Sebab kamu berkata: “Kami telah mengikat perjanjian dengan maut, dan dengan dunia orang mati kami telah membuat kesepakatan; apabila cemeti yang menghanyutkan itu lewat, ia tidak akan menimpa kami, sebab kami telah menjadikan dusta tempat perlindungan kami, dan di dalam kebohongan kami bersembunyi.”
טז לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנְנִ֛י יִסַּ֥ד בְּצִיּ֖וֹן אָ֑בֶן אֶ֣בֶן בֹּ֜חַן פִּנַּ֤ת יִקְרַת֙ מוּסָ֣ד מוּסָּ֔ד הַֽמַּאֲמִ֖ין לֹ֥א יָחִֽישׁ׃
16 Karena itu beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: “Lihatlah, Akulah yang telah meletakkan di Sion sebuah batu, batu benteng yang kokoh, batu sudut yang berharga, dasar yang teguh. Orang yang percaya tidak akan tergesa-gesa.”
יז וְשַׂמְתִּ֤י מִשְׁפָּט֙ לְקָ֔ו וּצְדָקָ֖ה לְמִשְׁקָ֑לֶת וְיָעָ֤ה בָרָד֙ מַחְסֵ֣ה כָזָ֔ב וְסֵ֥תֶר מַ֖יִם יִשְׁטֹֽפוּ׃
17 Aku akan menjadikan keadilan sebagai tali pengukur dan kebajikan sebagai unting-unting; hujan es akan menyapu bersih tempat perlindungan dusta itu, dan air akan menghanyutkan tempat persembunyian itu.
יח וְכֻפַּ֤ר בְּרִֽיתְכֶם֙ אֶת־מָ֔וֶת וְחָזוּתְכֶ֥ם אֶת־שְׁא֖וֹל לֹ֣א תָק֑וּם שׁ֤וֹט שׁוֹטֵף֙ כִּ֣י יַֽעֲבֹ֔ר וִהְיִ֥יתֶם ל֖וֹ לְמִרְמָֽס׃
18 Perjanjianmu dengan maut akan dibatalkan, dan kesepakatanmu dengan dunia orang mati tidak akan bertahan; apabila cemeti yang menghanyutkan itu lewat, kamu akan diinjak-injak olehnya.
יט מִדֵּ֤י עָבְרוֹ֙ יִקַּ֣ח אֶתְכֶ֔ם כִּֽי־בַבֹּ֧קֶר בַּבֹּ֛קֶר יַעֲבֹ֖ר בַּיּ֣וֹם וּבַלָּ֑יְלָה וְהָיָ֥ה רַק־זְוָעָ֖ה הָבִ֥ין שְׁמוּעָֽה׃
19 Setiap kali cemeti itu lewat, ia akan merenggut kamu; sebab pagi demi pagi ia akan lewat, pada waktu siang dan pada waktu malam, dan memahami kabar itu saja akan menjadi kengerian belaka.
כ כִּֽי־קָצַ֥ר הַמַּצָּ֖ע מֵֽהִשְׂתָּרֵ֑עַ וְהַמַּסֵּכָ֥ה צָ֖רָה כְּהִתְכַּנֵּֽס׃
20 Sebab tempat tidur itu terlalu pendek untuk membentangkan badan, dan selimut itu terlalu sempit untuk menyelubungi diri.
כא כִּ֤י כְהַר־פְּרָצִים֙ יָק֣וּם יְהוָ֔ה כְּעֵ֖מֶק בְּגִבְע֣וֹן יִרְגָּ֑ז לַעֲשׂ֤וֹת מַעֲשֵׂ֙הוּ֙ זָ֣ר מַעֲשֵׂ֔הוּ וְלַֽעֲבֹד֙ עֲבֹ֣דָת֔וֹ נָכְרִיָּ֖ה עֲבֹדָתֽוֹ׃
21 Sebab Yang Mahakekal akan bangkit seperti di Gunung Perasim, Ia akan murka seperti di lembah di Gibeon, untuk melakukan perbuatan-Nya, sungguh ganjil perbuatan-Nya itu, dan untuk mengerjakan pekerjaan-Nya, sungguh asing pekerjaan-Nya itu.
כב וְעַתָּה֙ אַל־תִּתְלוֹצָ֔צוּ פֶּֽן־יֶחְזְק֖וּ מֽוֹסְרֵיכֶ֑ם כִּֽי־כָלָ֨ה וְנֶחֱרָצָ֜ה שָׁמַ֗עְתִּי מֵאֵ֨ת אֲדֹנָ֧י יְהוִ֛ה צְבָא֖וֹת עַל־כָּל־הָאָֽרֶץ׃
22 Maka sekarang, janganlah kamu mencemooh, supaya hukuman atas kamu tidak menjadi semakin berat; sebab aku telah mendengar dari Tuhan Yang Mahakekal semesta alam tentang kebinasaan yang telah diputuskan atas seluruh negeri.
כג הַאֲזִ֥ינוּ וְשִׁמְע֖וּ קוֹלִ֑י הַקְשִׁ֥יבוּ וְשִׁמְע֖וּ אִמְרָתִֽי׃
23 Pasanglah telingamu dan dengarkanlah suaraku; perhatikanlah dan dengarkanlah perkataanku.
כד הֲכֹ֣ל הַיּ֔וֹם יַחֲרֹ֥שׁ הַחֹרֵ֖שׁ לִזְרֹ֑עַ יְפַתַּ֥ח וִֽישַׂדֵּ֖ד אַדְמָתֽוֹ׃
24 Masakan si pembajak terus-menerus membajak sepanjang hari untuk menabur, terus-menerus membuka tanahnya dan menghancurkan bongkah-bongkahnya?
כה הֲלוֹא֙ אִם־שִׁוָּ֣ה פָנֶ֔יהָ וְהֵפִ֥יץ קֶ֖צַח וְכַמֹּ֣ן יִזְרֹ֑ק וְשָׂ֨ם חִטָּ֤ה שׂוֹרָה֙ וּשְׂעֹרָ֣ה נִסְמָ֔ן וְכֻסֶּ֖מֶת גְּבֻלָתֽוֹ׃
25 Bukankah setelah ia meratakan permukaannya, ia menaburkan jintan hitam, menebarkan jintan, lalu menanam gandum dalam barisan, jelai di tempat yang ditandai, dan gandum spelt di batas ladangnya?
כו וְיִסְּר֥וֹ לַמִּשְׁפָּ֖ט אֱלֹהָ֥יו יוֹרֶֽנּוּ׃
26 Ia mendidiknya sesuai dengan aturan yang patut; Allahnya mengajarinya.
כז כִּ֣י לֹ֤א בֶֽחָרוּץ֙ י֣וּדַשׁ קֶ֔צַח וְאוֹפַ֣ן עֲגָלָ֔ה עַל־כַּמֹּ֖ן יוּסָּ֑ב כִּ֧י בַמַּטֶּ֛ה יֵחָ֥בֶט קֶ֖צַח וְכַמֹּ֥ן בַּשָּֽׁבֶט׃
27 Sebab jintan hitam tidak diirik dengan papan pengirik yang bergerigi, dan roda kereta tidak digulingkan di atas jintan; melainkan jintan hitam dipukul-pukul dengan tongkat, dan jintan dengan batang kayu.
כח לֶ֣חֶם יוּדָ֔ק כִּ֛י לֹ֥א לָנֶ֖צַח אָד֣וֹשׁ יְדוּשֶׁ֑נּוּ וְ֠הָמַם גִּלְגַּ֧ל עֶגְלָת֛וֹ וּפָרָשָׁ֖יו לֹֽא־יְדֻקֶּֽנּוּ׃
28 Gandum untuk roti memang diirik, tetapi orang tidak akan terus-menerus mengiriknya; walaupun roda keretanya remuk, gigi-gigi pengiriknya tidak akan melumatkannya.
כט גַּם־זֹ֕את מֵעִ֛ם יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת יָצָ֑אָה הִפְלִ֣יא עֵצָ֔ה הִגְדִּ֖יל תּוּשִׁיָּֽה׃ (ס)
29 Hal ini pun datang dari Yang Mahakekal semesta alam; Ia membuat nasihat-Nya ajaib dan kebijaksanaan-Nya agung.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya