Yesaya 30

Pasal 30

א ה֣וֹי בָּנִ֤ים סֽוֹרְרִים֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לַעֲשׂ֤וֹת עֵצָה֙ וְלֹ֣א מִנִּ֔י וְלִנְסֹ֥ךְ מַסֵּכָ֖ה וְלֹ֣א רוּחִ֑י לְמַ֛עַן סְפ֥וֹת חַטָּ֖את עַל־חַטָּֽאת׃
1 Celakalah anak-anak yang durhaka, demikianlah firman Yang Mahakekal, yang menjalankan rencana, tetapi bukan dari-Ku, dan menjalin persekutuan, tetapi bukan dengan roh-Ku, sehingga mereka menambah dosa di atas dosa.
ב הַהֹלְכִים֙ לָרֶ֣דֶת מִצְרַ֔יִם וּפִ֖י לֹ֣א שָׁאָ֑לוּ לָעוֹז֙ בְּמָע֣וֹז פַּרְעֹ֔ה וְלַחְס֖וֹת בְּצֵ֥ל מִצְרָֽיִם׃
2 yang berangkat hendak turun ke Mesir tanpa bertanya kepada-Ku, untuk berlindung di benteng Firaun dan bernaung di bawah bayang-bayang Mesir.
ג וְהָיָ֥ה לָכֶ֛ם מָע֥וֹז פַּרְעֹ֖ה לְבֹ֑שֶׁת וְהֶחָס֥וּת בְּצֵל־מִצְרַ֖יִם לִכְלִמָּֽה׃
3 Tetapi benteng Firaun akan menjadi aib bagimu, dan bernaung di bawah bayang-bayang Mesir akan menjadi kehinaan bagimu.
ד כִּֽי־הָי֥וּ בְצֹ֖עַן שָׂרָ֑יו וּמַלְאָכָ֖יו חָנֵ֥ס יַגִּֽיעוּ׃
4 Sebab para pembesarnya sudah berada di Zoan, dan para utusannya sudah tiba di Hanes.
ה כֹּ֣ל הבאיש [הֹבִ֔ישׁ] עַל־עַ֖ם לֹא־יוֹעִ֣ילוּ לָ֑מוֹ לֹ֤א לְעֵ֙זֶר֙ וְלֹ֣א לְהוֹעִ֔יל כִּ֥י לְבֹ֖שֶׁת וְגַם־לְחֶרְפָּֽה׃ (ס)
5 Semua mereka menanggung malu karena suatu bangsa yang tidak dapat memberi manfaat kepada mereka, bukan untuk menolong dan bukan untuk mendatangkan manfaat, melainkan hanya untuk mendatangkan aib dan juga cela.
ו מַשָּׂ֖א בַּהֲמ֣וֹת נֶ֑גֶב בְּאֶרֶץ֩ צָרָ֨ה וְצוּקָ֜ה לָבִ֧יא וָלַ֣יִשׁ מֵהֶ֗ם אֶפְעֶה֙ וְשָׂרָ֣ף מְעוֹפֵ֔ף יִשְׂאוּ֩ עַל־כֶּ֨תֶף עֲיָרִ֜ים חֵֽילֵהֶ֗ם וְעַל־דַּבֶּ֤שֶׁת גְּמַלִּים֙ אֽוֹצְרֹתָ֔ם עַל־עַ֖ם לֹ֥א יוֹעִֽילוּ׃
6 Muatan di atas binatang-binatang yang menuju Tanah Negeb: melalui negeri yang penuh kesesakan dan kesukaran, tempat asal singa betina dan singa jantan, ular beludak dan ular terbang, mereka mengangkut kekayaan mereka di atas bahu keledai-keledai muda, dan harta benda mereka di atas punuk unta, kepada suatu bangsa yang tidak akan memberi manfaat kepada mereka.
ז וּמִצְרַ֕יִם הֶ֥בֶל וָרִ֖יק יַעְזֹ֑רוּ לָכֵן֙ קָרָ֣אתִי לָזֹ֔את רַ֥הַב הֵ֖ם שָֽׁבֶת׃
7 Sebab pertolongan Mesir sia-sia dan hampa belaka; karena itu Aku menyebut bangsa ini: “Orang-orang congkak, padahal mereka hanya berpangku tangan.”
ח עַתָּ֗ה בּ֣וֹא כָתְבָ֥הּ עַל־ל֛וּחַ אִתָּ֖ם וְעַל־סֵ֣פֶר חֻקָּ֑הּ וּתְהִי֙ לְי֣וֹם אַחֲר֔וֹן לָעַ֖ד עַד־עוֹלָֽם׃
8 Sekarang pergilah, tuliskanlah itu pada sebuah loh di hadapan mereka, dan ukirkanlah itu dalam sebuah kitab, supaya itu menjadi kesaksian bagi hari kemudian, sampai selama-lamanya.
ט כִּ֣י עַ֤ם מְרִי֙ ה֔וּא בָּנִ֖ים כֶּחָשִׁ֑ים בָּנִ֕ים לֹֽא־אָב֥וּ שְׁמ֖וֹעַ תּוֹרַ֥ת יְהוָֽה׃
9 Sebab mereka adalah bangsa pemberontak, anak-anak pendusta, anak-anak yang enggan mendengarkan Taurat Yang Mahakekal.
י אֲשֶׁ֨ר אָמְר֤וּ לָֽרֹאִים֙ לֹ֣א תִרְא֔וּ וְלַ֣חֹזִ֔ים לֹ֥א תֶחֱזוּ־לָ֖נוּ נְכֹח֑וֹת דַּבְּרוּ־לָ֣נוּ חֲלָק֔וֹת חֲז֖וּ מַהֲתַלּֽוֹת׃
10 yang berkata kepada para pelihat: “Jangan melihat!” dan kepada para nabi: “Jangan menubuatkan kepada kami hal-hal yang benar; katakanlah kepada kami hal-hal yang manis, nubuatkanlah hal-hal yang menipu!”
יא ס֚וּרוּ מִנֵּי־דֶ֔רֶךְ הַטּ֖וּ מִנֵּי־אֹ֑רַח הַשְׁבִּ֥יתוּ מִפָּנֵ֖ינוּ אֶת־קְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
11 “Menyimpanglah dari jalan, berpalinglah dari lorong, jauhkanlah Yang Mahakudus Israel dari hadapan kami!”
יב לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ קְד֣וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֔ל יַ֥עַן מָֽאָסְכֶ֖ם בַּדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וַֽתִּבְטְחוּ֙ בְּעֹ֣שֶׁק וְנָל֔וֹז וַתִּֽשָּׁעֲנ֖וּ עָלָֽיו׃
12 Sebab itu beginilah firman Yang Mahakudus Israel: Karena kamu menolak firman ini, dan menaruh kepercayaan pada pemerasan dan kecurangan, serta bersandar kepadanya,
יג לָכֵ֗ן יִֽהְיֶ֤ה לָכֶם֙ הֶעָוֺ֣ן הַזֶּ֔ה כְּפֶ֣רֶץ נֹפֵ֔ל נִבְעֶ֖ה בְּחוֹמָ֣ה נִשְׂגָּבָ֑ה אֲשֶׁר־פִּתְאֹ֥ם לְפֶ֖תַע יָב֥וֹא שִׁבְרָֽהּ׃
13 Sebab itu kesalahan ini akan menjadi bagimu seperti celah yang hampir runtuh, yang terbuka menganga pada tembok yang menjulang tinggi, yang keruntuhannya datang dengan tiba-tiba, dalam sekejap mata.
יד וּ֠שְׁבָרָהּ כְּשֵׁ֨בֶר נֵ֧בֶל יוֹצְרִ֛ים כָּת֖וּת לֹ֣א יַחְמֹ֑ל וְלֹֽא־יִמָּצֵ֤א בִמְכִתָּתוֹ֙ חֶ֔רֶשׂ לַחְתּ֥וֹת אֵשׁ֙ מִיָּק֔וּד וְלַחְשֹׂ֥ף מַ֖יִם מִגֶּֽבֶא׃ (פ)
14 Ia akan memecahkannya seperti tempayan tukang periuk dipecahkan, dihancurkan berkeping-keping tanpa belas kasihan, sehingga di antara pecahan-pecahannya tidak didapati sekeping beling pun untuk mengambil api dari perapian atau untuk menciduk air dari genangan.
טו כִּ֣י כֹֽה־אָמַר֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה קְד֣וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֗ל בְּשׁוּבָ֤ה וָנַ֙חַת֙ תִּוָּ֣שֵׁע֔וּן בְּהַשְׁקֵט֙ וּבְבִטְחָ֔ה תִּהְיֶ֖ה גְּבֽוּרַתְכֶ֑ם וְלֹ֖א אֲבִיתֶֽם׃
15 Sebab beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal, Yang Mahakudus Israel: “Dengan tetap tinggal tenang dan beristirahat kamu akan diselamatkan; dalam ketenteraman dan kepercayaan akan terletak kekuatanmu.” Tetapi kamu tidak mau.
טז וַתֹּ֨אמְר֥וּ לֹא־כִ֛י עַל־ס֥וּס נָנ֖וּס עַל־כֵּ֣ן תְּנוּס֑וּן וְעַל־קַ֣ל נִרְכָּ֔ב עַל־כֵּ֖ן יִקַּ֥לּוּ רֹדְפֵיכֶֽם׃
16 Tetapi kamu berkata: “Tidak, kami akan melarikan diri dengan menunggang kuda!” Karena itu kamu memang akan melarikan diri. “Kami akan menunggang kuda yang cepat!” Karena itu para pengejarmu pun akan lebih cepat.
יז אֶ֣לֶף אֶחָ֗ד מִפְּנֵי֙ גַּעֲרַ֣ת אֶחָ֔ד מִפְּנֵ֛י גַּעֲרַ֥ת חֲמִשָּׁ֖ה תָּנֻ֑סוּ עַ֣ד אִם־נוֹתַרְתֶּ֗ם כַּתֹּ֙רֶן֙ עַל־רֹ֣אשׁ הָהָ֔ר וְכַנֵּ֖ס עַל־הַגִּבְעָֽה׃
17 Seribu orang di antara kamu akan melarikan diri karena gertakan satu orang; karena gertakan lima orang kamu semua akan melarikan diri, sampai orang-orang yang tersisa di antara kamu tinggal seperti tiang di puncak gunung dan seperti panji-panji di atas bukit.
יח וְלָכֵ֞ן יְחַכֶּ֤ה יְהוָה֙ לַֽחֲנַנְכֶ֔ם וְלָכֵ֥ן יָר֖וּם לְרַֽחֶמְכֶ֑ם כִּֽי־אֱלֹהֵ֤י מִשְׁפָּט֙ יְהוָ֔ה אַשְׁרֵ֖י כָּל־ח֥וֹכֵי לֽוֹ׃ (ס)
18 Karena itu Yang Mahakekal akan menunggu sebelum menunjukkan belas kasihan-Nya kepadamu, dan karena itu Ia akan menjauhkan diri sebelum menyayangi kamu; sebab Yang Mahakekal adalah Allah yang menegakkan keadilan. Berbahagialah semua orang yang menanti-nantikan Dia.
יט כִּי־עַ֛ם בְּצִיּ֥וֹן יֵשֵׁ֖ב בִּירֽוּשָׁלִָ֑ם בָּכ֣וֹ לֹֽא־תִבְכֶּ֗ה חָנ֤וֹן יָחְנְךָ֙ לְק֣וֹל זַעֲקֶ֔ךָ כְּשָׁמְעָת֖וֹ עָנָֽךְ׃
19 Sebab umat di Sion akan tinggal di Yerusalem; engkau sama sekali tidak perlu menangis. Ia pasti akan bermurah hati kepadamu ketika mendengar suara seruanmu; begitu Ia mendengarnya, Ia akan menjawab engkau.
כ וְנָתַ֨ן לָכֶ֧ם אֲדֹנָ֛י לֶ֥חֶם צָ֖ר וּמַ֣יִם לָ֑חַץ וְלֹֽא־יִכָּנֵ֥ף עוֹד֙ מוֹרֶ֔יךָ וְהָי֥וּ עֵינֶ֖יךָ רֹא֥וֹת אֶת־מוֹרֶֽיךָ׃
20 Tuhan akan memberimu roti yang serba terbatas dan air yang serba sedikit, tetapi Pengajarmu tidak akan menyembunyikan diri lagi, dan matamu akan melihat Pengajarmu.
כא וְאָזְנֶ֙יךָ֙ תִּשְׁמַ֣עְנָה דָבָ֔ר מֵֽאַחֲרֶ֖יךָ לֵאמֹ֑ר זֶ֤ה הַדֶּ֙רֶךְ֙ לְכ֣וּ ב֔וֹ כִּ֥י תַאֲמִ֖ינוּ וְכִ֥י תַשְׂמְאִֽילוּ׃
21 Dan telingamu akan mendengar suatu perkataan dari belakangmu: “Inilah jalannya, berjalanlah di dalamnya,” setiap kali kamu hendak menyimpang ke kanan atau ke kiri.
כב וְטִמֵּאתֶ֗ם אֶת־צִפּוּי֙ פְּסִילֵ֣י כַסְפֶּ֔ךָ וְאֶת־אֲפֻדַּ֖ת מַסֵּכַ֣ת זְהָבֶ֑ךָ תִּזְרֵם֙ כְּמ֣וֹ דָוָ֔ה צֵ֖א תֹּ֥אמַר לֽוֹ׃
22 Kamu akan menganggap najis lapisan perak patung-patung pahatanmu dan hiasan patung-patung tuangan emasmu. Engkau akan membuangnya jauh-jauh seperti sesuatu yang najis karena haid. “Enyahlah!” katamu kepadanya.
כג וְנָתַן֩ מְטַ֨ר זַרְעֲךָ֜ אֲשֶׁר־תִּזְרַ֣ע אֶת־הָאֲדָמָ֗ה וְלֶ֙חֶם֙ תְּבוּאַ֣ת הָֽאֲדָמָ֔ה וְהָיָ֥ה דָשֵׁ֖ן וְשָׁמֵ֑ן יִרְעֶ֥ה מִקְנֶ֛יךָ בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא כַּ֥ר נִרְחָֽב׃
23 Ia akan menurunkan hujan untuk benih yang kautaburkan di tanah, dan roti dari hasil tanah itu akan bergizi dan berlimpah. Pada hari itu ternakmu akan merumput sampai domba-dombanya menjadi gemuk dan besar.
כד וְהָאֲלָפִ֣ים וְהָעֲיָרִ֗ים עֹֽבְדֵי֙ הָֽאֲדָמָ֔ה בְּלִ֥יל חָמִ֖יץ יֹאכֵ֑לוּ אֲשֶׁר־זֹרֶ֥ה בָרַ֖חַת וּבַמִּזְרֶֽה׃
24 Lembu-lembu dan keledai-keledai muda yang mengerjakan tanah akan memakan campuran makanan ternak yang bersih, yang telah ditampi dengan sekop dan garpu penampi.
כה וְהָיָ֣ה ׀ עַל־כָּל־הַ֣ר גָּבֹ֗הַ וְעַל֙ כָּל־גִּבְעָ֣ה נִשָּׂאָ֔ה פְּלָגִ֖ים יִבְלֵי־מָ֑יִם בְּיוֹם֙ הֶ֣רֶג רָ֔ב בִּנְפֹ֖ל מִגְדָּלִֽים׃
25 Di atas setiap gunung yang tinggi dan di atas setiap bukit yang menjulang akan ada aliran-aliran sungai dan anak-anak sungai, pada hari pembantaian besar, ketika menara-menara runtuh.
כו וְהָיָ֤ה אֽוֹר־הַלְּבָנָה֙ כְּא֣וֹר הַֽחַמָּ֔ה וְא֤וֹר הַֽחַמָּה֙ יִהְיֶ֣ה שִׁבְעָתַ֔יִם כְּא֖וֹר שִׁבְעַ֣ת הַיָּמִ֑ים בְּי֗וֹם חֲבֹ֤שׁ יְהוָה֙ אֶת־שֶׁ֣בֶר עַמּ֔וֹ וּמַ֥חַץ מַכָּת֖וֹ יִרְפָּֽא׃ (ס)
26 Cahaya bulan akan menjadi seperti cahaya matahari, dan cahaya matahari akan menjadi tujuh kali lipat, seperti cahaya tujuh hari, pada hari Yang Mahakekal membalut luka patah umat-Nya dan menyembuhkan luka bekas pukulan yang menimpa mereka.
כז הִנֵּ֤ה שֵׁם־יְהוָה֙ בָּ֣א מִמֶּרְחָ֔ק בֹּעֵ֣ר אַפּ֔וֹ וְכֹ֖בֶד מַשָּׂאָ֑ה שְׂפָתָיו֙ מָ֣לְאוּ זַ֔עַם וּלְשׁוֹנ֖וֹ כְּאֵ֥שׁ אֹכָֽלֶת׃
27 Lihatlah, nama Yang Mahakekal datang dari jauh; murka-Nya menyala-nyala dan beban-Nya amat berat. Bibir-Nya penuh dengan geram, dan lidah-Nya seperti api yang menghanguskan.
כח וְרוּח֞וֹ כְּנַ֤חַל שׁוֹטֵף֙ עַד־צַוָּ֣אר יֶֽחֱצֶ֔ה לַהֲנָפָ֥ה גוֹיִ֖ם בְּנָ֣פַת שָׁ֑וְא וְרֶ֣סֶן מַתְעֶ֔ה עַ֖ל לְחָיֵ֥י עַמִּֽים׃
28 Napas-Nya seperti sungai yang meluap deras, yang airnya naik sampai ke leher, untuk menampi bangsa-bangsa dengan ayakan yang sia-sia; dan kekang yang menyesatkan akan terpasang pada rahang bangsa-bangsa.
כט הַשִּׁיר֙ יִֽהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם כְּלֵ֖יל הִתְקַדֶּשׁ־חָ֑ג וְשִׂמְחַ֣ת לֵבָ֗ב כַּֽהוֹלֵךְ֙ בֶּֽחָלִ֔יל לָב֥וֹא בְהַר־יְהוָ֖ה אֶל־צ֥וּר יִשְׂרָאֵֽל׃
29 Kamu akan bernyanyi seperti pada malam hari raya dikuduskan, dan hatimu akan bersukacita seperti orang yang berjalan diiringi seruling untuk naik ke gunung Yang Mahakekal, kepada Gunung Batu Israel.
ל וְהִשְׁמִ֨יעַ יְהוָ֜ה אֶת־ה֣וֹד קוֹל֗וֹ וְנַ֤חַת זְרוֹעוֹ֙ יַרְאֶ֔ה בְּזַ֣עַף אַ֔ף וְלַ֖הַב אֵ֣שׁ אוֹכֵלָ֑ה נֶ֥פֶץ וָזֶ֖רֶם וְאֶ֥בֶן בָּרָֽד׃
30 Yang Mahakekal akan memperdengarkan suara-Nya yang agung dan memperlihatkan lengan-Nya yang turun menghantam, dengan murka yang bergelora dan nyala api yang menghanguskan, dengan hantaman yang meremukkan, hujan lebat yang menghanyutkan, dan hujan batu es.
לא כִּֽי־מִקּ֥וֹל יְהוָ֖ה יֵחַ֣ת אַשּׁ֑וּר בַּשֵּׁ֖בֶט יַכֶּֽה׃
31 Sebab oleh suara Yang Mahakekal, Asyur akan diremukkan, dia yang dahulu memukul dengan tongkat.
לב וְהָיָ֗ה כֹּ֤ל מַֽעֲבַר֙ מַטֵּ֣ה מֽוּסָדָ֔ה אֲשֶׁ֨ר יָנִ֤יחַ יְהוָה֙ עָלָ֔יו בְּתֻפִּ֖ים וּבְכִנֹּר֑וֹת וּבְמִלְחֲמ֥וֹת תְּנוּפָ֖ה נִלְחַם־בה [בָּֽם׃]
32 Setiap kali tongkat yang telah ditetapkan itu lewat, yang ditimpakan Yang Mahakekal kepadanya, hal itu akan diiringi bunyi rebana dan kecapi; dan dengan peperangan yang mengayun-ayunkan tangan Ia akan berperang melawan mereka.
לג כִּֽי־עָר֤וּךְ מֵֽאֶתְמוּל֙ תָּפְתֶּ֔ה גַּם־הוא [הִ֛יא] לַמֶּ֥לֶךְ הוּכָ֖ן הֶעְמִ֣יק הִרְחִ֑ב מְדֻרָתָ֗הּ אֵ֤שׁ וְעֵצִים֙ הַרְבֵּ֔ה נִשְׁמַ֤ת יְהוָה֙ כְּנַ֣חַל גָּפְרִ֔ית בֹּעֲרָ֖ה בָּֽהּ׃ (ס)
33 Sebab Tofet telah disiapkan sejak dahulu kala; tempat itu juga telah disediakan bagi raja itu. Ia telah membuatnya dalam dan lebar; tumpukan kayu bakarnya berisi api dan kayu yang banyak. Napas Yang Mahakekal, seperti sungai belerang, menyalakannya.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya