Yesaya 32

Pasal 32

א הֵ֥ן לְצֶ֖דֶק יִמְלָךְ־מֶ֑לֶךְ וּלְשָׂרִ֖ים לְמִשְׁפָּ֥ט יָשֹֽׂרוּ׃
1 Lihatlah, seorang raja akan memerintah demi kebenaran, dan para pembesar akan berkuasa demi keadilan.
ב וְהָיָה־אִ֥ישׁ כְּמַֽחֲבֵא־ר֖וּחַ וְסֵ֣תֶר זָ֑רֶם כְּפַלְגֵי־מַ֣יִם בְּצָי֔וֹן כְּצֵ֥ל סֶֽלַע־כָּבֵ֖ד בְּאֶ֥רֶץ עֲיֵפָֽה׃
2 Dan seseorang akan menjadi seperti tempat perlindungan dari angin dan tempat persembunyian dari hujan badai, seperti aliran-aliran air di tanah yang kering, seperti naungan bukit batu yang besar di negeri yang tandus.
ג וְלֹ֥א תִשְׁעֶ֖ינָה עֵינֵ֣י רֹאִ֑ים וְאָזְנֵ֥י שֹׁמְעִ֖ים תִּקְשַֽׁבְנָה׃
3 Mata orang-orang yang melihat tidak akan tertutup, dan telinga orang-orang yang mendengar akan menyimak dengan saksama.
ד וּלְבַ֥ב נִמְהָרִ֖ים יָבִ֣ין לָדָ֑עַת וּלְשׁ֣וֹן עִלְּגִ֔ים תְּמַהֵ֖ר לְדַבֵּ֥ר צָחֽוֹת׃
4 Hati orang-orang yang gegabah akan mengerti untuk mengetahui, dan lidah orang-orang yang gagap akan segera berbicara dengan jelas.
ה לֹֽא־יִקָּרֵ֥א ע֛וֹד לְנָבָ֖ל נָדִ֑יב וּלְכִילַ֕י לֹ֥א יֵֽאָמֵ֖ר שֽׁוֹעַ׃
5 Orang keji tidak akan lagi disebut dermawan, dan penipu tidak akan lagi dikatakan orang terpandang.
ו כִּ֤י נָבָל֙ נְבָלָ֣ה יְדַבֵּ֔ר וְלִבּ֖וֹ יַעֲשֶׂה־אָ֑וֶן לַעֲשׂ֣וֹת חֹ֗נֶף וּלְדַבֵּ֤ר אֶל־יְהוָה֙ תּוֹעָ֔ה לְהָרִיק֙ נֶ֣פֶשׁ רָעֵ֔ב וּמַשְׁקֶ֥ה צָמֵ֖א יַחְסִֽיר׃
6 Sebab orang hina mengucapkan hal-hal yang keji, dan hatinya menghimpun kejahatan, untuk berbuat kemunafikan dan mengucapkan kesesatan terhadap Yang Mahakekal, untuk mengosongkan jiwa orang yang lapar, dan minuman orang yang haus pun ia lenyapkan.
ז וְכֵלַ֖י כֵּלָ֣יו רָעִ֑ים ה֚וּא זִמּ֣וֹת יָעָ֔ץ לְחַבֵּ֤ל ענוים [עֲנִיִּים֙] בְּאִמְרֵי־שֶׁ֔קֶר וּבְדַבֵּ֥ר אֶבְי֖וֹן מִשְׁפָּֽט׃
7 Adapun orang licik, tipu dayanya jahat; ia merancang rencana-rencana keji untuk membinasakan orang-orang miskin dengan kata-kata dusta, bahkan ketika orang yang melarat mengemukakan perkaranya yang benar.
ח וְנָדִ֖יב נְדִיב֣וֹת יָעָ֑ץ וְה֖וּא עַל־נְדִיב֥וֹת יָקֽוּם׃ (פ)
8 Tetapi orang mulia merancang hal-hal yang mulia, dan karena perbuatan-perbuatan mulianya itulah ia akan bangkit dan berdiri teguh.
ט נָשִׁים֙ שַֽׁאֲנַנּ֔וֹת קֹ֖מְנָה שְׁמַ֣עְנָה קוֹלִ֑י בָּנוֹת֙ בֹּֽטח֔וֹת הַאְזֵ֖נָּה אִמְרָתִֽי׃
9 Hai kamu, perempuan-perempuan yang hidup tenteram, bangkitlah, dengarkanlah suaraku! Hai kamu, anak-anak perempuan yang merasa aman, pasanglah telingamu pada perkataanku!
י יָמִים֙ עַל־שָׁנָ֔ה תִּרְגַּ֖זְנָה בֹּֽטְח֑וֹת כִּ֚י כָּלָ֣ה בָצִ֔יר אֹ֖סֶף בְּלִ֥י יָבֽוֹא׃
10 Tahun demi tahun kamu, perempuan-perempuan yang merasa aman, akan gemetar, sebab panen anggur akan lenyap, dan hasil panen tidak akan terkumpul.
יא חִרְדוּ֙ שַֽׁאֲנַנּ֔וֹת רְגָ֖זָה בֹּֽטְח֑וֹת פְּשֹׁ֣טָֽה וְעֹ֔רָה וַחֲג֖וֹרָה עַל־חֲלָצָֽיִם׃
11 Gemetarlah, hai kamu, perempuan-perempuan yang hidup tenteram! Gentarlah, hai kamu, perempuan-perempuan yang merasa aman! Tanggalkanlah pakaianmu, telanjangilah dirimu, dan lilitkanlah kain pada pinggangmu!
יב עַל־שָׁדַ֖יִם סֹֽפְדִ֑ים עַל־שְׂדֵי־חֶ֕מֶד עַל־גֶּ֖פֶן פֹּרִיָּֽה׃
12 Mereka meratap sambil memukul-mukul dada karena ladang-ladang yang permai, karena pohon anggur yang berbuah lebat.
יג עַ֚ל אַדְמַ֣ת עַמִּ֔י ק֥וֹץ שָׁמִ֖יר תַּֽעֲלֶ֑ה כִּ֚י עַל־כָּל־בָּתֵּ֣י מָשׂ֔וֹשׂ קִרְיָ֖ה עַלִּיזָֽה׃
13 Atas tanah umatku akan tumbuh semak duri dan onak, bahkan atas semua rumah yang penuh sukacita dan atas kota yang bersukaria.
יד כִּֽי־אַרְמ֣וֹן נֻטָּ֔שׁ הֲמ֥וֹן עִ֖יר עֻזָּ֑ב עֹ֣פֶל וָבַ֜חַן הָיָ֨ה בְעַ֤ד מְעָרוֹת֙ עַד־עוֹלָ֔ם מְשׂ֥וֹשׂ פְּרָאִ֖ים מִרְעֵ֥ה עֲדָרִֽים׃
14 Sebab istana akan ditinggalkan, dan kota yang ramai akan ditelantarkan; bukit benteng dan menara akan menjadi gua-gua untuk waktu yang lama, tempat kesukaan keledai-keledai liar dan padang rumput bagi kawanan ternak,
טו עַד־יֵ֨עָרֶ֥ה עָלֵ֛ינוּ ר֖וּחַ מִמָּר֑וֹם וְהָיָ֤ה מִדְבָּר֙ לַכַּרְמֶ֔ל וכרמל [וְהַכַּרְמֶ֖ל] לַיַּ֥עַר יֵחָשֵֽׁב׃
15 sampai roh dicurahkan atas kita dari tempat yang tinggi; maka padang gurun akan menjadi ladang yang subur, dan ladang yang subur akan dianggap sebagai hutan.
טז וְשָׁכַ֥ן בַּמִּדְבָּ֖ר מִשְׁפָּ֑ט וּצְדָקָ֖ה בַּכַּרְמֶ֥ל תֵּשֵֽׁב׃
16 Maka keadilan akan berdiam di padang gurun, dan kebenaran akan menetap di ladang yang subur.
יז וְהָיָ֛ה מַעֲשֵׂ֥ה הַצְּדָקָ֖ה שָׁל֑וֹם וַֽעֲבֹדַת֙ הַצְּדָקָ֔ה הַשְׁקֵ֥ט וָבֶ֖טַח עַד־עוֹלָֽם׃
17 Hasil perbuatan kebenaran itu adalah damai, dan pekerjaan kebenaran itu adalah ketenangan dan rasa aman untuk waktu yang lama.
יח וְיָשַׁ֥ב עַמִּ֖י בִּנְוֵ֣ה שָׁל֑וֹם וּֽבְמִשְׁכְּנוֹת֙ מִבְטַחִ֔ים וּבִמְנוּחֹ֖ת שַׁאֲנַנּֽוֹת׃
18 Umatku akan diam di tempat kediaman yang damai, di tempat-tempat tinggal yang aman, dan di tempat-tempat peristirahatan yang tenteram.
יט וּבָרַ֖ד בְּרֶ֣דֶת הַיָּ֑עַר וּבַשִּׁפְלָ֖ה תִּשְׁפַּ֥ל הָעִֽיר׃
19 Dan hujan es akan turun, turun ke atas hutan, dan kota itu akan direndahkan di dataran rendah.
כ אַשְׁרֵיכֶ֕ם זֹרְעֵ֖י עַל־כָּל־מָ֑יִם מְשַׁלְּחֵ֥י רֶֽגֶל־הַשּׁ֖וֹר וְהַחֲמֽוֹר׃ (ס)
20 Berbahagialah kamu yang menabur di tepi segala air, yang melepaskan lembu dan keledai dengan leluasa.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya