Komentarz do Daniela 4:20

וְדִ֣י חֲזָ֣ה מַלְכָּ֡א עִ֣יר וְקַדִּ֣ישׁ נָחִ֣ת ׀ מִן־שְׁמַיָּ֡א וְאָמַר֩ גֹּ֨דּוּ אִֽילָנָ֜א וְחַבְּל֗וּהִי בְּרַ֨ם עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֙וֹהִי֙ בְּאַרְעָ֣א שְׁבֻ֔קוּ וּבֶאֱסוּר֙ דִּֽי־פַרְזֶ֣ל וּנְחָ֔שׁ בְּדִתְאָ֖א דִּ֣י בָרָ֑א וּבְטַ֧ל שְׁמַיָּ֣א יִצְטַבַּ֗ע וְעִם־חֵיוַ֤ת בָּרָא֙ חֲלָקֵ֔הּ עַ֛ד דִּֽי־שִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין יַחְלְפ֥וּן עֲלֽוֹהִי׃

I mając na uwadze, że król ujrzał strażnika i świętego zstępującego z nieba i mówiącego: Wyjmij drzewo i zniszcz je; niemniej jednak pozostawcie pień jego korzeni na ziemi, nawet w opasce żelaznej i mosiężnej, na delikatnej trawie pola; i niech będzie mokry od rosy nieba, i niech jego część będzie wśród zwierząt polnych, aż siedem razy przejdzie nad nim—

Poznaj komentarz do Daniela 4:20. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.