Komentarz do Ezechiela 7:19

כַּסְפָּ֞ם בַּחוּצ֣וֹת יַשְׁלִ֗יכוּ וּזְהָבָם֮ לְנִדָּ֣ה יִֽהְיֶה֒ כַּסְפָּ֨ם וּזְהָבָ֜ם לֹֽא־יוּכַ֣ל לְהַצִּילָ֗ם בְּיוֹם֙ עֶבְרַ֣ת יְהוָ֔ה נַפְשָׁם֙ לֹ֣א יְשַׂבֵּ֔עוּ וּמֵעֵיהֶ֖ם לֹ֣א יְמַלֵּ֑אוּ כִּֽי־מִכְשׁ֥וֹל עֲוֺנָ֖ם הָיָֽה׃

Srebro swoje po ulicach rozrzucą, a złoto ich niby zakała im będzie: ani srebro ich ani złoto nie zdoła ich ocalić w dzień rozjątrzenia Wiekuistego; duszy swej tem nie nasycą, a wnętrzności swych nie napełnią, albowiem podnietą do winy ich ono było. 

Poznaj komentarz do Ezechiela 7:19. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.