Komentarz do Diwrej ha-jamim I 13:2

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜יד לְכֹ֣ל ׀ קְהַ֣ל יִשְׂרָאֵ֗ל אִם־עֲלֵיכֶ֨ם ט֜וֹב וּמִן־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ נִפְרְצָה֙ נִשְׁלְחָ֞ה עַל־אַחֵ֣ינוּ הַנִּשְׁאָרִ֗ים בְּכֹל֙ אַרְצ֣וֹת יִשְׂרָאֵ֔ל וְעִמָּהֶ֛ם הַכֹּהֲנִ֥ים וְהַלְוִיִּ֖ם בְּעָרֵ֣י מִגְרְשֵׁיהֶ֑ם וְיִקָּבְצ֖וּ אֵלֵֽינוּ׃

I rzekł Dawid do całego zgromadzenia Izraelskiego: 'Jeśli wam się to wydaje, a jeśli jest od Pana, Boga naszego, wysyłajmy wszędzie za granicę do naszych braci, którzy pozostali w całej ziemi Izraela, a wraz z nimi do kapłanów i Lewitów, którzy są w ich miastach otwórzcie ziemię wokół nich, aby się do nas zgromadzili;

Rashi on I Chronicles