Komentarz do Jeremiasza 44:12

וְלָקַחְתִּ֞י אֶת־שְׁאֵרִ֣ית יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁר־שָׂ֨מוּ פְנֵיהֶ֜ם לָב֣וֹא אֶֽרֶץ־מִצְרַיִם֮ לָג֣וּר שָׁם֒ וְתַ֨מּוּ כֹ֜ל בְּאֶ֧רֶץ מִצְרַ֣יִם יִפֹּ֗לוּ בַּחֶ֤רֶב בָּֽרָעָב֙ יִתַּ֔מּוּ מִקָּטֹן֙ וְעַד־גָּד֔וֹל בַּחֶ֥רֶב וּבָרָעָ֖ב יָמֻ֑תוּ וְהָיוּ֙ לְאָלָ֣ה לְשַׁמָּ֔ה וְלִקְלָלָ֖ה וּלְחֶרְפָּֽה׃

I wezmę szczątki Judy, które zwróciły oblicza swoje, by wnijść do ziemi Micraim, by gościć tam, i wyginą one wszystkie - w ziemi Micraim legną od miecza, z głodu wyginą, zarówno mały jak wielki, od miecza i głodu pomrą i staną się złorzeczeniem, zgrozą i przekleństwem i urągowiskiem. 

Poznaj komentarz do Jeremiasza 44:12. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.