תִּקְרָא֩ כְי֨וֹם מוֹעֵ֤ד מְגוּרַי֙ מִסָּבִ֔יב וְלֹ֥א הָיָ֛ה בְּי֥וֹם אַף־יְהוָ֖ה פָּלִ֣יט וְשָׂרִ֑יד אֲשֶׁר־טִפַּ֥חְתִּי וְרִבִּ֖יתִי אֹיְבִ֥י כִלָּֽם׃ (פ)
Przyzwałeś, jakby na dzień uroczysty, trwogi które mnie osaczają, a nie było w dzień gniewu Wiekuistego ktoby uszedł i się ocalił: com wypiastował i wyhodował wróg mój je zgładził.
Tze'enah Ure'enah
“You called” [2:22]. You, God, called the enemies to gather, just like we used to gather on the festivals. There was no escapee or survivor. The enemy has destroyed all the children who used to wear velvet and silk.
Rashi
You summon as if to a festive day. תִּקְרָא means] the same as קָרָאתָ; an expression in the present tense.
Rashi
My neighbors. My evil neighbors, to gather about me to destroy.53Alternatively, ‘my terrors.’ (Ibn Ezra)
Rashi
To whom I attended lovingly and reared, my enemy has annihilated. The children whom I pampered and reared, the enemy came and annihilated them.