Komentarz do Samuela II 11:1
וַיְהִי֩ לִתְשׁוּבַ֨ת הַשָּׁנָ֜ה לְעֵ֣ת ׀ צֵ֣את הַמַּלְאֿכִ֗ים וַיִּשְׁלַ֣ח דָּוִ֡ד אֶת־יוֹאָב֩ וְאֶת־עֲבָדָ֨יו עִמּ֜וֹ וְאֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵ֗ל וַיַּשְׁחִ֙תוּ֙ אֶת־בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן וַיָּצֻ֖רוּ עַל־רַבָּ֑ה וְדָוִ֖ד יוֹשֵׁ֥ב בִּירוּשָׁלִָֽם׃ (ס)
I zdarzyło się po upływie roku od czasu wyruszenia tychże królów, że wyprawił Dawid Joaba wraz z sługami swymi i całym Izraelem. Zniszczyli oni Amonitów i oblegali Rabbę, Dawid zaś pozostał w Jerozolimie.
Rashi on II Samuel
At the time [of year] when kings go forth. There is a time of year when it is the practice that troops go forth, when the land is full of growth and the horses find produce in the field to eat.
Ask RabbiBookmarkShareCopy