Komentarz do Samuela II 22:7
בַּצַּר־לִי֙ אֶקְרָ֣א יְהוָ֔ה וְאֶל־אֱלֹהַ֖י אֶקְרָ֑א וַיִּשְׁמַ֤ע מֵהֵֽיכָלוֹ֙ קוֹלִ֔י וְשַׁוְעָתִ֖י בְּאָזְנָֽיו׃
Lecz w niedoli mej wzywam Wiekuistego i do Boga mojego wołam, a wysłuchał z przybytku swego głos mój, a wołanie moje doszło uszu Jego.
Rashi on II Samuel
In my distress I called to God… He hears. This is typical of the present tense it uses both past and future at the same time.10אֶקְרָא is in past tense and וַיִשְׁמַע is in future tense.
Ask RabbiBookmarkShareCopy