וְכִֽי־יִתֵּ֨ן מַתָּנָ֜ה מִנַּחֲלָת֗וֹ לְאַחַד֙ מֵֽעֲבָדָ֔יו וְהָ֤יְתָה לּוֹ֙ עַד־שְׁנַ֣ת הַדְּר֔וֹר וְשָׁבַ֖ת לַנָּשִׂ֑יא אַ֚ךְ נַחֲלָת֔וֹ בָּנָ֖יו לָהֶ֥ם תִּהְיֶֽה׃
Gdyby zaś udzielił dar z własności swojej któremu ze sług swoich, tedy pozostanie dlań do roku jubileuszowego, poczem wraca do księcia; wszakże własność jego oddana dzieciom pozostaje dla nich.
Czytaj orzeczenia halachiczne (prawo żydowskie) dotyczące Ezechiela 46:17: i klasyczne źródła halachiczne.