וַיִּבֶן֩ אֶת־עֶשְׂרִ֨ים אַמָּ֜ה מירכותי [מִֽיַּרְכְּתֵ֤י] הַבַּ֙יִת֙ בְּצַלְע֣וֹת אֲרָזִ֔ים מִן־הַקַּרְקַ֖ע עַד־הַקִּיר֑וֹת וַיִּ֤בֶן לוֹ֙ מִבַּ֣יִת לִדְבִ֔יר לְקֹ֖דֶשׁ הַקֳּדָשִֽׁים׃
I wyłożył one dwadzieścia łokci po tylnej stronie przybytku taflami cedrowemi, od posadzki aż do ścian powały. Tak to wyłożył go sobie na wewnątrz aż do mównicy, mianowicie miejsca przenajświętszego.
Czytaj orzeczenia halachiczne (prawo żydowskie) dotyczące Królów I 6:16: i klasyczne źródła halachiczne.