וְלֹ֣א תִהְיֶ֣ה זֹ֣את ׀ לְךָ֡ לְפוּקָה֩ וּלְמִכְשׁ֨וֹל לֵ֜ב לַאדֹנִ֗י וְלִשְׁפָּךְ־דָּם֙ חִנָּ֔ם וּלְהוֹשִׁ֥יעַ אֲדֹנִ֖י ל֑וֹ וְהֵיטִ֤ב יְהוָה֙ לַֽאדֹנִ֔י וְזָכַרְתָּ֖ אֶת־אֲמָתֶֽךָ׃ (ס)
Tedy nie będzie ci to urazą ani wyrzutem serca dla pana mojego, że wylał krew niewinną, i że sam sobie dopomógł. A gdy wyświadczy Wiekuisty dobro panu mojemu, wspomnisz tedy o służebnicy twojej.
Czytaj orzeczenia halachiczne (prawo żydowskie) dotyczące Samuela I 25:31: i klasyczne źródła halachiczne.