וְדָוִ֡ד עֹלֶה֩ בְמַעֲלֵ֨ה הַזֵּיתִ֜ים עֹלֶ֣ה ׀ וּבוֹכֶ֗ה וְרֹ֥אשׁ לוֹ֙ חָפ֔וּי וְה֖וּא הֹלֵ֣ךְ יָחֵ֑ף וְכָל־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־אִתּ֗וֹ חָפוּ֙ אִ֣ישׁ רֹאשׁ֔וֹ וְעָל֥וּ עָלֹ֖ה וּבָכֹֽה׃
Dawid zaś wstąpił na górę oliwną, płacząc gdy wstępował, i z nakrytą głową. Szedł zaś boso, wszyscy też ludzie, którzy mu towarzyszyli, mieli głowy zasłonięte, a wstępowali płacząc ustawicznie.
Zohar
When David says “A broken and contrite heart, O God, thou wilt not despise”, he indicates that the Holy One, blessed be He, does despise a proud and arrogant heart.