וְאֵ֣ין הָעָ֗ם מַכִּירִים֙ ק֚וֹל תְּרוּעַ֣ת הַשִּׂמְחָ֔ה לְק֖וֹל בְּכִ֣י הָעָ֑ם כִּ֣י הָעָ֗ם מְרִיעִים֙ תְּרוּעָ֣ה גְדוֹלָ֔ה וְהַקּ֥וֹל נִשְׁמַ֖ע עַד־לְמֵרָחֽוֹק׃ (פ)
tak, aby lud nie mógł odróżnić krzyku radości od krzyku płaczu ludu; bo lud krzyczał głośno, a z daleka słychać było hałas.
Czytaj interpretację midraszową Ezdrasza 3:13: i klasyczna egzegeza rabiniczna.