וַיָּבֹ֨אוּ אֵלֶ֤יהָ בְנֵֽי־בָבֶל֙ לְמִשְׁכַּ֣ב דֹּדִ֔ים וַיְטַמְּא֥וּ אוֹתָ֖הּ בְּתַזְנוּתָ֑ם וַתִּ֨טְמָא־בָ֔ם וַתֵּ֥קַע נַפְשָׁ֖הּ מֵהֶֽם׃
I przybyli do niej synowie Babelu, dla łoża pieszczot i skalali ją rozpusta swoją, i kaziła się nimi; wszakże odwróciła się dusza jej z przesytem od nich.
Czytaj interpretację midraszową Ezechiela 23:17: i klasyczna egzegeza rabiniczna.