וְיַד־יְהוָה֩ הָיְתָ֨ה אֵלַ֜י בָּעֶ֗רֶב לִפְנֵי֙ בּ֣וֹא הַפָּלִ֔יט וַיִּפְתַּ֣ח אֶת־פִּ֔י עַד־בּ֥וֹא אֵלַ֖י בַּבֹּ֑קֶר וַיִּפָּ֣תַח פִּ֔י וְלֹ֥א נֶאֱלַ֖מְתִּי עֽוֹד׃ (פ)
Moc zaś Wiekuistego tknęła mnie wieczorem przed przybyciem niedobitka i otworzył mi usta zanim ten przybył do mnie zrana, i tak otworzyły się usta moje i przestałem być niemym.
Czytaj interpretację midraszową Ezechiela 33:22: i klasyczna egzegeza rabiniczna.