וְהִנְּךָ֤ לָהֶם֙ כְּשִׁ֣יר עֲגָבִ֔ים יְפֵ֥ה ק֖וֹל וּמֵטִ֣ב נַגֵּ֑ן וְשָֽׁמְעוּ֙ אֶת־דְּבָרֶ֔יךָ וְעֹשִׂ֥ים אֵינָ֖ם אוֹתָֽם׃
I oto jesteś im jako piosnka wdzięczna przyjemnego piewcy, albo zręcznego grajka; słuchają słów twoich ale nie spełniają ich.
Czytaj interpretację midraszową Ezechiela 33:32: i klasyczna egzegeza rabiniczna.