לְכוּ֩ דִרְשׁ֨וּ אֶת־יְהוָ֜ה בַּעֲדִ֗י וּבְעַד֙ הַנִּשְׁאָר֙ בְּיִשְׂרָאֵ֣ל וּבִֽיהוּדָ֔ה עַל־דִּבְרֵ֥י הַסֵּ֖פֶר אֲשֶׁ֣ר נִמְצָ֑א כִּֽי־גְדוֹלָ֤ה חֲמַת־יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר נִתְּכָ֣ה בָ֔נוּ עַל֩ אֲשֶׁ֨ר לֹא־שָׁמְר֤וּ אֲבוֹתֵ֙ינוּ֙ אֶת־דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה לַעֲשׂ֕וֹת כְּכָל־הַכָּת֖וּב עַל־הַסֵּ֥פֶר הַזֶּֽה׃ (פ)
'Idźcie, pytajcie Pana o mnie i o tych, którzy zostali w Izraelu i w Judzie, o słowa znalezionej księgi; albowiem wielki jest gniew Pana, który jest na nas wylany, bo ojcowie nasi nie strzegli słowa Pańskiego, aby postępowali według wszystkiego, co napisano w tej księdze.'
Czytaj interpretację midraszową Diwrej ha-jamim II 34:21: i klasyczna egzegeza rabiniczna.