וַֽתַּחֲבֹשׁ֙ הָֽאָת֔וֹן וַתֹּ֥אמֶר אֶֽל־נַעֲרָ֖הּ נְהַ֣ג וָלֵ֑ךְ אַל־תַּעֲצָר־לִ֣י לִרְכֹּ֔ב כִּ֖י אִם־אָמַ֥רְתִּי לָֽךְ׃
I tak osiodławszy oślicę, rzekła do sługi swego: Prowadź, a idź naprzód, a nie powstrzymuj mnie w jeździe, chyba że ci to rozkażę.
Czytaj interpretację midraszową Królów II 4:24: i klasyczna egzegeza rabiniczna.