וְלֹֽא־אָבָ֤ה יְהוָה֙ לְהַשְׁחִ֣ית אֶת־יְהוּדָ֔ה לְמַ֖עַן דָּוִ֣ד עַבְדּ֑וֹ כַּאֲשֶׁ֣ר אָֽמַר־ל֗וֹ לָתֵ֨ת ל֥וֹ נִ֛יר לְבָנָ֖יו כָּל־הַיָּמִֽים׃
Wiekuisty jednak nie chciał zniszczyć Judy ze względu na Dawida, sługę swojego, tak jako mu był przyrzekł, że zostawi iskierkę jemu i synom jego po wszystkie czasy.
Czytaj interpretację midraszową Królów II 8:19: i klasyczna egzegeza rabiniczna.