וְהָיָ֤ה לְאָדָם֙ לְבָעֵ֔ר וַיִּקַּ֤ח מֵהֶם֙ וַיָּ֔חָם אַף־יַשִּׂ֖יק וְאָ֣פָה לָ֑חֶם אַף־יִפְעַל־אֵל֙ וַיִּשְׁתָּ֔חוּ עָשָׂ֥הוּ פֶ֖סֶל וַיִּסְגָּד־לָֽמוֹ׃
I służy to człowiekowi na opał; i bierze z nich i ogrzewa się, roznieca téż ogień, aby napiec chleba; - nadto robi bożka i korzy się, tworzy zeń posąg i pokłony mu bije.
Czytaj interpretację midraszową Izajasza 44:15: i klasyczna egzegeza rabiniczna.