וּשְׁאֵ֣רִית֔וֹ לְאֵ֥ל עָשָׂ֖ה לְפִסְל֑וֹ יסגוד־[יִסְגָּד־] ל֤וֹ וְיִשְׁתַּ֙חוּ֙ וְיִתְפַּלֵּ֣ל אֵלָ֔יו וְיֹאמַר֙ הַצִּילֵ֔נִי כִּ֥י אֵלִ֖י אָֽתָּה׃
A z pozostałości jego bożka czyni, posąg sobie; klęka przed nim i korzy się, i modli się doń, i woła: Wybaw mnie, boś ty bóg mój!
Czytaj interpretację midraszową Izajasza 44:17: i klasyczna egzegeza rabiniczna.