וַתִּבְטְחִ֣י בְרָעָתֵ֗ךְ אָמַרְתְּ֙ אֵ֣ין רֹאָ֔נִי חָכְמָתֵ֥ךְ וְדַעְתֵּ֖ךְ הִ֣יא שׁוֹבְבָ֑תֶךְ וַתֹּאמְרִ֣י בְלִבֵּ֔ךְ אֲנִ֖י וְאַפְסִ֥י עֽוֹד׃
A mieniłaś się bezpieczną w niegodziwości twojej, mniemałaś: nikt mnie nie widzi. Mądrość i wiedza twoja, one cię uwiodły, żeś pomyślała w sercu swojém: Ja, a nikt inny.
Czytaj interpretację midraszową Izajasza 47:10: i klasyczna egzegeza rabiniczna.