לְהַכְעִסֵ֙נִי֙ בְּמַעֲשֵׂ֣י יְדֵיכֶ֔ם לְקַטֵּ֞ר לֵאלֹהִ֤ים אֲחֵרִים֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם אֲשֶׁר־אַתֶּ֥ם בָּאִ֖ים לָג֣וּר שָׁ֑ם לְמַ֙עַן֙ הַכְרִ֣ית לָכֶ֔ם וּלְמַ֤עַן הֱיֽוֹתְכֶם֙ לִקְלָלָ֣ה וּלְחֶרְפָּ֔ה בְּכֹ֖ל גּוֹיֵ֥י הָאָֽרֶץ׃
Byście nadal jątrzyli Mnie sprawami rąk waszych, kadząc bóztwom cudzym w ziemi Micraim, do którejście weszli, by gościć tam, i byście wytępieni byli a stali się przekleństwem i urągowiskiem u wszystkich narodów ziemi.
Czytaj interpretację midraszową Jeremiasza 44:8: i klasyczna egzegeza rabiniczna.