וַתֹּ֙אמֶר֙ כְּדִבְרֵיכֶ֣ם כֶּן־ה֔וּא וַֽתְּשַׁלְּחֵ֖ם וַיֵּלֵ֑כוּ וַתִּקְשֹׁ֛ר אֶת־תִּקְוַ֥ת הַשָּׁנִ֖י בַּחַלּֽוֹן׃
I rzekła: Wedle słów waszych niechaj będzie! I puściła ich i poszli; poczem uwiązała sznur purpurowy w oknie.
Czytaj interpretację midraszową Jozuego 2:21: i klasyczna egzegeza rabiniczna.