וְלָמָ֤ה הֲבֵאתֶם֙ אֶת־קְהַ֣ל יְהוָ֔ה אֶל־הַמִּדְבָּ֖ר הַזֶּ֑ה לָמ֣וּת שָׁ֔ם אֲנַ֖חְנוּ וּבְעִירֵֽנוּ׃
I nacóżeście zawiedli zgromadzenie Wiekuistego na puszczę tę, - abyśmy tu pomarli, my i dobytek nasz?
Czytaj interpretację midraszową Liczb 20:4: i klasyczna egzegeza rabiniczna.