לָכֵ֤ן חַכּוּ־לִי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לְי֖וֹם קוּמִ֣י לְעַ֑ד כִּ֣י מִשְׁפָּטִי֩ לֶאֱסֹ֨ף גּוֹיִ֜ם לְקָבְצִ֣י מַמְלָכ֗וֹת לִשְׁפֹּ֨ךְ עֲלֵיהֶ֤ם זַעְמִי֙ כֹּ֚ל חֲר֣וֹן אַפִּ֔י כִּ֚י בְּאֵ֣שׁ קִנְאָתִ֔י תֵּאָכֵ֖ל כָּל־הָאָֽרֶץ׃
Przeto wyczekujcie Mnie, rzecze Wiekuisty, na dzień gdy powstanę jako świadek! Gdyż postanowiłem zebrać narody, zgromadzić królestwa, wylać na nie gniew Mój, całą zapalczywość Moję. Albowiem ogniem żarliwości Mojej pochłoniętą będzie ziemia cała.
Czytaj interpretację midraszową Sofoniasza 3:8: i klasyczna egzegeza rabiniczna.