כִּ֤י יַבְעֶר־אִישׁ֙ שָׂדֶ֣ה אוֹ־כֶ֔רֶם וְשִׁלַּח֙ אֶת־בעירה [בְּעִיר֔וֹ] וּבִעֵ֖ר בִּשְׂדֵ֣ה אַחֵ֑ר מֵיטַ֥ב שָׂדֵ֛הוּ וּמֵיטַ֥ב כַּרְמ֖וֹ יְשַׁלֵּֽם׃ (ס)
Gdy spasie kto pole albo winnicę, a puści bydło swoje, aby się pasło na polu cudzém, - najlepszém z pola swojego albo najlepszém z winnicy swojej niechaj zapłaci.
Znajdź odniesienia Miszny do Wyjścia 22:4: fragmenty z 63 traktatów Miszny cytujące lub omawiające ten werset, darmowy.