וְהִנֵּ֥ה שְׁתוּלָ֖ה הֲתִצְלָ֑ח הֲלוֹא֩ כְגַ֨עַת בָּ֜הּ ר֤וּחַ הַקָּדִים֙ תִּיבַ֣שׁ יָבֹ֔שׁ עַל־עֲרֻגֹ֥ת צִמְחָ֖הּ תִּיבָֽשׁ׃ (פ)
Otóż zasadzona latorośl! ale czyż dobrze skończy? Wszak zaledwie tknie ją wicher wschodni musi doszczętnie zwiędnąć, tak, na tych samych grządkach, na których rosła, musi wszak zwiędnąć.
Czytaj filozofię żydowską o Ezechiela 17:10: i klasyczne źródła filozoficzne.