בֶּן־אָדָ֗ם נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ־בָּ֠בֶל הֶעֱבִ֨יד אֶת־חֵיל֜וֹ עֲבֹדָ֤ה גְדֹלָה֙ אֶל־צֹ֔ר כָּל־רֹ֣אשׁ מֻקְרָ֔ח וְכָל־כָּתֵ֖ף מְרוּטָ֑ה וְ֠שָׂכָר לֹא־הָ֨יָה ל֤וֹ וּלְחֵילוֹ֙ מִצֹּ֔ר עַל־הָעֲבֹדָ֖ה אֲשֶׁר־עָבַ֥ד עָלֶֽיהָ׃ (ס)
Synu człowieczy! Nebukadrecar, król Babelu, obarczył wojsko swoje pracą wielką koło Coru: każda głowa obłysiała, a każde ramię starte; zapłaty wszakże nie miał ani on, ani wojsko jego od Coru za pracę, którą podjął około niego.
Czytaj filozofię żydowską o Ezechiela 29:18: i klasyczne źródła filozoficzne.