וַיֹּאמְר֗וּ מָ֣ה הָאָשָׁם֮ אֲשֶׁ֣ר נָשִׁ֣יב לוֹ֒ וַיֹּאמְר֗וּ מִסְפַּר֙ סַרְנֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים חֲמִשָּׁה֙ עפלי [טְחֹרֵ֣י] זָהָ֔ב וַחֲמִשָּׁ֖ה עַכְבְּרֵ֣י זָהָ֑ב כִּֽי־מַגֵּפָ֥ה אַחַ֛ת לְכֻלָּ֖ם וּלְסַרְנֵיכֶֽם׃
Zapytali się tedy: Jakiż dar pokutny mamy jej złożyć? I rzekli: Odpowiednio liczbie książąt filistyńskich, pięć opuchłych guzów złotych i pięć myszy złotych, bo ta sama plaga spotyka zarówno wszystkich was jak książęta wasze.
Rashi
טירתם means the place of their scribes (notarii) — a term which is denoting the dwelling-place of their priests, those well acquainted with their laws (cf. Siphre). Another explanation is that it means the place of their princes, just as “the lords of the Philistines” (I Samuel 6:4) is translated in the Targum by “the טורני of the Philistines” (Sifrei Bamidbar 157:5).