Odniesienie do Królów II 22:19

יַ֠עַן רַךְ־לְבָ֨בְךָ֜ וַתִּכָּנַ֣ע ׀ מִפְּנֵ֣י יְהוָ֗ה בְּֽשָׁמְעֲךָ֡ אֲשֶׁ֣ר דִּבַּרְתִּי֩ עַל־הַמָּק֨וֹם הַזֶּ֜ה וְעַל־יֹשְׁבָ֗יו לִהְי֤וֹת לְשַׁמָּה֙ וְלִקְלָלָ֔ה וַתִּקְרַע֙ אֶת־בְּגָדֶ֔יךָ וַתִּבְכֶּ֖ה לְפָנָ֑י וְגַ֧ם אָנֹכִ֛י שָׁמַ֖עְתִּי נְאֻם־יְהוָֽה׃

Ponieważ zmiękczyło się serce twoje, a ukorzyłeś się przed Wiekuistym, gdyś usłyszał com wyrzekł o miejscu tem i o mieszkańcach jego, aby przedmiotem przerażenia i przekleństwa się stali, a rozdarłeś szaty twoje, a płakałeś przed obliczem Mojem, przeto usłyszałem i Ja, rzecze Wiekuisty. 

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB