וַיְהִ֞י הֵ֣ם ׀ קֹבְרִ֣ים אִ֗ישׁ וְהִנֵּה֙ רָא֣וּ אֶֽת־הַגְּד֔וּד וַיַּשְׁלִ֥יכוּ אֶת־הָאִ֖ישׁ בְּקֶ֣בֶר אֱלִישָׁ֑ע וַיֵּ֜לֶךְ וַיִּגַּ֤ע הָאִישׁ֙ בְּעַצְמ֣וֹת אֱלִישָׁ֔ע וַיְחִ֖י וַיָּ֥קָם עַל־רַגְלָֽיו׃ (פ)
Gdy właśnie pochować mieli jakiegoś człowieka, spostrzegli nagle oddział najezdniczy. Rzucili tedy owego człowieka do grobu Eliszy; gdy tenże człowiek spadł i dotknął się kości Eliszy, ożył i powstał na nogi swoje.