עַל־הָרַ֤ע כַּפַּ֙יִם֙ לְהֵיטִ֔יב הַשַּׂ֣ר שֹׁאֵ֔ל וְהַשֹּׁפֵ֖ט בַּשִׁלּ֑וּם וְהַגָּד֗וֹל דֹּבֵ֨ר הַוַּ֥ת נַפְשׁ֛וֹ ה֖וּא וַֽיְעַבְּתֽוּהָ׃
Ku złemu wyciągają się ręce, aby je gorliwie spełnić; książę żąda, a sędzia służy mu wedle datku, a możny wypowiada jawnie pożądliwość duszy swojej, i tak wykręcają to razem.