יַ֠עַן רַךְ־לְבָ֨בְךָ֜ וַתִּכָּנַ֣ע ׀ מִלִּפְנֵ֣י אֱלֹהִ֗ים בְּשָׁמְעֲךָ֤ אֶת־דְּבָרָיו֙ עַל־הַמָּק֤וֹם הַזֶּה֙ וְעַל־יֹ֣שְׁבָ֔יו וַתִּכָּנַ֣ע לְפָנַ֔י וַתִּקְרַ֥ע אֶת־בְּגָדֶ֖יךָ וַתֵּ֣בְךְּ לְפָנָ֑י וְגַם־אֲנִ֥י שָׁמַ֖עְתִּי נְאֻם־יְהוָֽה׃
albowiem serce wasze było delikatne, i ukorzyliście się przed Bogiem, gdy słyszeliście Jego słowa przeciw temu miejscu i jego mieszkańcom, i ukorzyliście się przede Mną, i rozdarliście swe szaty i płakali przede Mną; Ja też cię słyszałem, mówi Pan.
II Kings
Puisque ton cœur s’est attendri, et que tu t’es humilié devant l’Éternel en entendant que j’ai décrété la désolation et la malédiction contre cette contrée et ses habitants, puisque tu as déchiré tes vêtements et versé des larmes devant moi, de mon côté, je t’ai exaucé, dit l’Éternel.