שׂ֣וֹם תָּשִׂ֤ים עָלֶ֙יךָ֙ מֶ֔לֶךְ אֲשֶׁ֥ר יִבְחַ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בּ֑וֹ מִקֶּ֣רֶב אַחֶ֗יךָ תָּשִׂ֤ים עָלֶ֙יךָ֙ מֶ֔לֶךְ לֹ֣א תוּכַ֗ל לָתֵ֤ת עָלֶ֙יךָ֙ אִ֣ישׁ נָכְרִ֔י אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־אָחִ֖יךָ הֽוּא׃
To ustanów nad sobą króla, którego wybierze Wiekuisty, Bóg twój; z pośród braci twojej ustanów nad sobą króla; nie możesz przełożyć nad sobą cudzoziemca, któryby nie był bratem twoim!
On Husbandry
[84] Right well therefore does the lawgiver in his Charges give directions not to appoint a horse-rearer to be a ruler, regarding as unsuited for such high authority any man who resembles an unbridled and unruly horse, and, in his wild excitement over pleasures, lusts and amours, knows no restraint. These are the lawgiver’s words, “Thou mayest not appoint over thyself a foreigner, because he is not thy brother; for the reason that he shall not multiply to himself horses, nor turn the people back into Egypt” (Deut. 17:15 f.).