וַיֹּאמַ֗ר יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֵין־כָּמ֣וֹךָ אֱלֹהִ֔ים בַּשָּׁמַ֣יִם מִמַּ֔עַל וְעַל־הָאָ֖רֶץ מִתָּ֑חַת שֹׁמֵ֤ר הַבְּרִית֙ וְֽהַחֶ֔סֶד לַעֲבָדֶ֕יךָ הַהֹלְכִ֥ים לְפָנֶ֖יךָ בְּכָל־לִבָּֽם׃
I rzekł: Wiekuisty, Boże Izraela, niemasz Boga podobnego Tobie, ani na niebie wysoko, ani na ziemi nizko, który zachowujesz przymierze i łaskę sługom Twoim, postępującym przed Tobą sercem całem,
Megillah
On the last day of the festival we read, “All the firstlings” [but first we read] the commandments and statutes [which precede it], and then “all the firstlings” (Deuteronomy 15:19-16:17) and for haftarah, “And when Solomon had finished” (I Kings 8:54-9:1). On the next day we read, “And this is the blessing” (Deuteronomy 33:1-34:12), and for haftarah, “And Solomon stood” (I Kings 8:23-53).