וַיַּשְׁכֵּ֨ם דָּוִ֜ד בַּבֹּ֗קֶר וַיִּטֹּ֤שׁ אֶת־הַצֹּאן֙ עַל־שֹׁמֵ֔ר וַיִּשָּׂ֣א וַיֵּ֔לֶךְ כַּאֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ יִשָׁ֑י וַיָּבֹא֙ הַמַּעְגָּ֔לָה וְהַחַ֗יִל הַיֹּצֵא֙ אֶל־הַמַּ֣עֲרָכָ֔ה וְהֵרֵ֖עוּ בַּמִּלְחָמָֽה׃
Wstał tedy Dawid wczesnym rankiem, a poruczywszy trzodę stróżowi, zabrał juki i poszedł jako był polecił mu Iszaj. Gdy przybył do taboru wyruszyło właśnie wojsko w szyku wojennym, a podniesiono okrzyk wojenny.
I Samuel
Dovid rose and came to the place where Shaul was camped. Dovid saw the place where they lay—Shaul and Avneir the son of Neir, the commander of his army; Shaul lay within the circle, and the people were camped around him.
I Samuel
So Dovid and Avishai came to the people at night, and behold, Shaul lay sleeping in the circle, his spear stuck into the ground at his head, and Avneir and the people lay around him.