הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֤ר דִּבֶּר֙ יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֶל־בָּר֖וּךְ בֶּֽן־נֵֽרִיָּ֑ה בְּכָתְבוֹ֩ אֶת־הַדְּבָרִ֨ים הָאֵ֤לֶּה עַל־סֵ֙פֶר֙ מִפִּ֣י יִרְמְיָ֔הוּ בַּשָּׁנָה֙ הָֽרְבִעִ֔ית לִיהוֹיָקִ֧ים בֶּן־יֹאשִׁיָּ֛הוּ מֶ֥לֶךְ יְהוּדָ֖ה לֵאמֹֽר׃ (ס)
Słowo, które wyrzekł Jeremjasz, prorok, do Barucha, syna Neryi - gdy był spisał mowy te do księgi z ust Jeremjasza, roku czwartego Jehojakima, syna Jozjasza, króla Judy, jak następuje:
Czytaj klasyczne tłumaczenie aramejskie Jeremiasza 45:1: .