עַמִּי֙ בְּעֵצ֣וֹ יִשְׁאָ֔ל וּמַקְל֖וֹ יַגִּ֣יד ל֑וֹ כִּ֣י ר֤וּחַ זְנוּנִים֙ הִתְעָ֔ה וַיִּזְנ֖וּ מִתַּ֥חַת אֱלֹהֵיהֶֽם׃
Lud Mój dopytuje się u drewna swojego, a kij jego wieszczy mu! Bo duch wszeteczny otumanił go, a oddali się wszeteczeństwu zamiast Bogu swojemu.
Czytaj klasyczne tłumaczenie aramejskie Ozeasza 4:12: .