וַיַּ֤ךְ לֵב־דָּוִד֙ אֹת֔וֹ אַחֲרֵי־כֵ֖ן סָפַ֣ר אֶת־הָעָ֑ם (ס) וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל־יְהוָ֗ה חָטָ֤אתִי מְאֹד֙ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתִי וְעַתָּ֣ה יְהוָ֔ה הַֽעֲבֶר־נָא֙ אֶת־עֲוֺ֣ן עַבְדְּךָ֔ כִּ֥י נִסְכַּ֖לְתִּי מְאֹֽד׃
Ale zaniepokoiło się następnie serce Dawida, gdy tak był zarządził obliczenie ludu. I rzekł Dawid do Wiekuistego: Zgrzeszyłem ciężko tem com uczynił; teraz jednak, o Wiekuisty, racz odpuścić winę sługi Twojego, bom postąpił nieroztropnie bardzo.
Nie mamy dostępnych komentarzy zgodnym z wersetem w tym momencie, prosimy spróbować później.