בַּיּ֣וֹם הַה֡וּא אָשִׂים֩ אֶת־אַלֻּפֵ֨י יְהוּדָ֜ה כְּֽכִיּ֧וֹר אֵ֣שׁ בְּעֵצִ֗ים וּכְלַפִּ֥יד אֵשׁ֙ בְּעָמִ֔יר וְאָ֨כְל֜וּ עַל־יָמִ֧ין וְעַל־שְׂמֹ֛אול אֶת־כָּל־הָעַמִּ֖ים סָבִ֑יב וְיָשְׁבָ֨ה יְרוּשָׁלִַ֥ם ע֛וֹד תַּחְתֶּ֖יהָ בִּירוּשָׁלִָֽם׃ (פ)
Dnia onego włożę książęta judzkie niby patelnię rozżarzoną między drwa, i niby pochodnię gorejącą między snopy, tak że chłonąć będą na prawo i na lewo wszystkie narody okoliczne, Jerozolima zaś zostanie nadal na miejscu swem w Jerozolimie.
Czytaj klasyczne tłumaczenie aramejskie Zachariasza 12:6: .