Ezechiela 30

Rozdział 30

א וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
1 I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc: 
ב בֶּן־אָדָ֕ם הִנָּבֵא֙ וְאָ֣מַרְתָּ֔ כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הֵילִ֖ילוּ הָ֥הּ לַיּֽוֹם׃
2 Synu człowieczy! Prorokuj, a oświadcz: Tak rzecze Pan, Wiekuisty: Biadajcie, biada nad onym dniem! 
ג כִּֽי־קָר֣וֹב י֔וֹם וְקָר֥וֹב י֖וֹם לַֽיהוָ֑ה י֣וֹם עָנָ֔ן עֵ֥ת גּוֹיִ֖ם יִֽהְיֶֽה׃
3 Bo bliskim ten dzień, tak, bliskim dzień Wiekuistego! dniem pomroki, dniem sądu narodów będzie. 
ד וּבָאָ֥ה חֶ֙רֶב֙ בְּמִצְרַ֔יִם וְהָיְתָ֤ה חַלְחָלָה֙ בְּכ֔וּשׁ בִּנְפֹ֥ל חָלָ֖ל בְּמִצְרָ֑יִם וְלָקְח֣וּ הֲמוֹנָ֔הּ וְנֶהֶרְס֖וּ יְסוֹדֹתֶֽיהָ׃
4 I przeniknie miecz do Micraim, i wzniknie drżenie w Kusz, gdy legną ranni w Micraimie, a uprowadzą tłum jego, a zburzone będą posady jego. 
ה כּ֣וּשׁ וּפ֤וּט וְלוּד֙ וְכָל־הָעֶ֣רֶב וְכ֔וּב וּבְנֵ֖י אֶ֣רֶץ הַבְּרִ֑ית אִתָּ֖ם בַּחֶ֥רֶב יִפֹּֽלוּ׃ (פ)
5 Kusz i Put i Lud i wszyscy mieszańcy, i Kub, i synowie ziemi przymierza wraz z nimi od miecza legną. 
ו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה וְנָֽפְלוּ֙ סֹמְכֵ֣י מִצְרַ֔יִם וְיָרַ֖ד גְּא֣וֹן עֻזָּ֑הּ מִמִּגְדֹּ֣ל סְוֵנֵ֗ה בַּחֶ֙רֶב֙ יִפְּלוּ־בָ֔הּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
6 Tak rzecze Wiekuisty! Upadną tedy podpory Micraimu, i runie dumna jego potęga; od Migdolu do Sewenneh od miecza legną w niem, rzecze Pan, Wiekuisty. 
ז וְנָשַׁ֕מּוּ בְּת֖וֹךְ אֲרָצ֣וֹת נְשַׁמּ֑וֹת וְעָרָ֕יו בְּתוֹךְ־עָרִ֥ים נַחֲרָב֖וֹת תִּֽהְיֶֽינָה׃
7 I opustoszeją wśród ziem spustoszonych, a miasta jego wpośród miast zburzonych zostaną. 
ח וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בְּתִתִּי־אֵ֣שׁ בְּמִצְרַ֔יִם וְנִשְׁבְּר֖וּ כָּל־עֹזְרֶֽיהָ׃
8 A poznają, żem Ja Wiekuisty, gdy wzniecę ogień w Micraimie, a skruszeni będą wszyscy pomocnicy jego. 
ט בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יֵצְא֨וּ מַלְאָכִ֤ים מִלְּפָנַי֙ בַּצִּ֔ים לְהַחֲרִ֖יד אֶת־כּ֣וּשׁ בֶּ֑טַח וְהָיְתָ֨ה חַלְחָלָ֤ה בָהֶם֙ בְּי֣וֹם מִצְרַ֔יִם כִּ֥י הִנֵּ֖ה בָּאָֽה׃ (ס)
9 Dnia onego wynijdą posłowie od oblicza Mojego na okrętach, aby zatrwożyć Kusz bezpieczny; i powstanie drżenie wpośród nich jak w dzień Micraimu; bo oto nadchodzi! 
י כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה וְהִשְׁבַּתִּי֙ אֶת־הֲמ֣וֹן מִצְרַ֔יִם בְּיַ֖ד נְבוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶלֶךְ־בָּבֶֽל׃
10 Tak rzecze Pan, Wiekuisty: Tak to położę koniec wrzawie Micraimu przez Nebukadrecara, króla Babelu. 
יא ה֠וּא וְעַמּ֤וֹ אִתּוֹ֙ עָרִיצֵ֣י גוֹיִ֔ם מֽוּבָאִ֖ים לְשַׁחֵ֣ת הָאָ֑רֶץ וְהֵרִ֤יקוּ חַרְבוֹתָם֙ עַל־מִצְרַ֔יִם וּמָלְא֥וּ אֶת־הָאָ֖רֶץ חָלָֽל׃
11 On i lud jego z nim, najsrożsi z narodów, sprowadzeni zostaną, by spustoszyć ten kraj; i dobędą mieczów swoich przeciw Micraimowi, i napełnią ziemię poległymi. 
יב וְנָתַתִּ֤י יְאֹרִים֙ חָֽרָבָ֔ה וּמָכַרְתִּ֥י אֶת־הָאָ֖רֶץ בְּיַד־רָעִ֑ים וַהֲשִׁמֹּתִ֞י אֶ֤רֶץ וּמְלֹאָהּ֙ בְּיַד־זָרִ֔ים אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי׃ (ס)
12 I przeistoczę rzeki w suszę i zaprzedam ziemię w moc niecnych, i spustoszę kraj i pełnię jego ręką barbarzyńców, Ja Wiekuisty to wyrzekłem! 
יג כֹּֽה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה וְהַאֲבַדְתִּ֨י גִלּוּלִ֜ים וְהִשְׁבַּתִּ֤י אֱלִילִים֙ מִנֹּ֔ף וְנָשִׂ֥יא מֵאֶֽרֶץ־מִצְרַ֖יִם לֹ֣א יִֽהְיֶה־ע֑וֹד וְנָתַתִּ֥י יִרְאָ֖ה בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
13 Tak rzecze Pan Wiekuisty: Wytępię też bałwany, i zniosę bożyszcza z Nof, i księcia z ziemi Micraim - nie będzie go więcej - i wzniecę bojaźń w ziemi Micraim. 
יד וַהֲשִׁמֹּתִי֙ אֶת־פַּתְר֔וֹס וְנָתַ֥תִּי אֵ֖שׁ בְּצֹ֑עַן וְעָשִׂ֥יתִי שְׁפָטִ֖ים בְּנֹֽא׃
14 I spustoszę Patros, i rozniecę ogień w Coan, i spełnię sądy nad No. 
טו וְשָׁפַכְתִּ֣י חֲמָתִ֔י עַל־סִ֖ין מָע֣וֹז מִצְרָ֑יִם וְהִכְרַתִּ֖י אֶת־הֲמ֥וֹן נֹֽא׃
15 Wyleję też zapalczywość Moję na Syn, twierdzę Micraimu, a wytępię tłum z No. 
טז וְנָתַ֤תִּי אֵשׁ֙ בְּמִצְרַ֔יִם ח֤וּל תחיל [תָּחוּל֙] סִ֔ין וְנֹ֖א תִּהְיֶ֣ה לְהִבָּקֵ֑עַ וְנֹ֖ף צָרֵ֥י יוֹמָֽם׃
16 I rozniecę ogień w Micraimie: drżeć, dygotać będzie Syn, a No rozwaloném być musi, a Nof wrogowie wtargną weń w jasny dzień. 
יז בַּח֥וּרֵי אָ֛וֶן וּפִי־בֶ֖סֶת בַּחֶ֣רֶב יִפֹּ֑לוּ וְהֵ֖נָּה בַּשְּׁבִ֥י תֵלַֽכְנָה׃
17 Młodzieńcy Awenu i Pi-Beset od miecza legną, a one same w niewolę pójdą. 
יח וּבִֽתְחַפְנְחֵס֙ חָשַׂ֣ךְ הַיּ֔וֹם בְּשִׁבְרִי־שָׁם֙ אֶת־מֹט֣וֹת מִצְרַ֔יִם וְנִשְׁבַּת־בָּ֖הּ גְּא֣וֹן עֻזָּ֑הּ הִ֚יא עָנָ֣ן יְכַסֶּ֔נָּה וּבְנוֹתֶ֖יהָ בַּשְּׁבִ֥י תֵלַֽכְנָה׃
18 A w Tachpanches zamroczy się dzień, gdy tam skruszę buławy Micraimu, a usunięta będzie zeń wyniosła potęga jego; ono samo, - mrok pokryje je, a córy jego w niewolę pójdą. 
יט וְעָשִׂ֥יתִי שְׁפָטִ֖ים בְּמִצְרָ֑יִם וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ (פ)
19 I spełnię sądy nad Micraimem, a poznają żem Ja Wiekuisty. 
כ וַיְהִ֗י בְּאַחַ֤ת עֶשְׂרֵה֙ שָׁנָ֔ה בָּֽרִאשׁ֖וֹן בְּשִׁבְעָ֣ה לַחֹ֑דֶשׁ הָיָ֥ה דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
20 I stało się jedenastego roku, pierwszego miesiąca siódmego dnia tegoż miesiąca, że doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc: 
כא בֶּן־אָדָ֕ם אֶת־זְר֛וֹעַ פַּרְעֹ֥ה מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֖יִם שָׁבָ֑רְתִּי וְהִנֵּ֣ה לֹֽא־חֻ֠בְּשָׁה לָתֵ֨ת רְפֻא֜וֹת לָשׂ֥וּם חִתּ֛וּל לְחָבְשָׁ֥הּ לְחָזְקָ֖הּ לִתְפֹּ֥שׂ בֶּחָֽרֶב׃ (ס)
21 Synu człowieczy! Ramię Faraona, króla Micraimu skruszyłem, a oto obwiązaném nie zostało, ani leków użyto, ani bandażu założono, aby je opatrzyć, żeby się pokrzepiło a mogło za miecz chwycić. 
כב לָכֵ֞ן כֹּה־אָמַ֣ר ׀ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה הִנְנִי֙ אֶל־פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֔יִם וְשָֽׁבַרְתִּי֙ אֶת־זְרֹ֣עֹתָ֔יו אֶת־הַחֲזָקָ֖ה וְאֶת־הַנִּשְׁבָּ֑רֶת וְהִפַּלְתִּ֥י אֶת־הַחֶ֖רֶב מִיָּדֽוֹ׃
22 Przeto rzecze tak Pan Wiekuisty: Otom Ja przeciw Faraonowi, królowi Micraimu, i skruszę ramiona jego, to które jeszcze zdrowe, i to co już złamane, i wytrącę miecz z ręki jego. 
כג וַהֲפִצוֹתִ֥י אֶת־מִצְרַ֖יִם בַּגּוֹיִ֑ם וְזֵרִיתִ֖ם בָּאֲרָצֽוֹת׃
23 I rozmiotę Micrejczyków między narody, i rozproszę ich po ziemiach. 
כד וְחִזַּקְתִּ֗י אֶת־זְרֹעוֹת֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל וְנָתַתִּ֥י אֶת־חַרְבִּ֖י בְּיָד֑וֹ וְשָׁבַרְתִּי֙ אֶת־זְרֹע֣וֹת פַּרְעֹ֔ה וְנָאַ֛ק נַאֲק֥וֹת חָלָ֖ל לְפָנָֽיו׃
24 I pokrzepię ramiona króla Babelu, i podam miecz Mój w rękę jego, ale skruszę ramiona Faraona, i będzie jęczał jako jęczą ranni przed nim. 
כה וְהַחֲזַקְתִּ֗י אֶת־זְרֹעוֹת֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל וּזְרֹע֥וֹת פַּרְעֹ֖ה תִּפֹּ֑לְנָה וְֽיָדְע֞וּ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֗ה בְּתִתִּ֤י חַרְבִּי֙ בְּיַ֣ד מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֔ל וְנָטָ֥ה אוֹתָ֖הּ אֶל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
25 Tak, pokrzepię Ja ramiona króla Babelu, ramiona zaś Faraona opadną, aby poznano, żem Ja Wiekuisty, gdy podam miecz Mój w rękę króla Babelu, a zwróci go przeciw ziemi Micraim. 
כו וַהֲפִצוֹתִ֤י אֶת־מִצְרַ֙יִם֙ בַּגּוֹיִ֔ם וְזֵרִיתִ֥י אוֹתָ֖ם בָּאֲרָצ֑וֹת וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ (ס)
26 I tak rozmiotę Micrejczyków między narody, i rozproszę ich po ziemiach, aby poznali, żem Ja Wiekuisty. 
Czytaj komentarze do Ezechiela 30
Raszi, Rambam, Ibn Ezra i więcej →
Poprzedni rozdziałNastępny rozdział